Mijn kind kan niets, en daar gaan we van genieten!

wpid-wp-1442861343657.jpegMidasmonster is ondertussen negen hele maanden. Negen maanden waarin hij van een minimonster is uit gegroeid tot een uit de kluiten gewassen mega monster. “Het baby” is er wel helemaal af. Op een kleinigheidje na. Midas ligt nog, net als negen maanden gelegen, stil. Af en toe rolt hij voor de vorm een keertje om. Dan lacht hij een keer, kijkt om zich heen, ziet zijn speelgoed waar hij niet bij kan, begint te schreeuwen en rolt terug.

Ik lees boekwerken door, en bekijk hele “wat kan mijn baby al” lijsten op internet. Op instagram zie ik heel veel trotse moeders regelmatig foto’s posten van hun (vaak jongere) offspring die al wel kan zitten, of kruipen, of staan, of lopen. Normaal ben ik niet zo ongerust. Alle baby’s ontwikkelen zich natuurlijk op hun eigen manier. Boaz was ook niet zo’n snelle en nu is hij perfect bij en praat hij soms meer dan mij lief is. Dus dat van Midas zou ook wel komen… ooit. Β En toch bekroop me vanmiddag, toen Midas na een zwaar mislukte kruippoging maar besloot om dan maar een dutje te gaan doen, toch het angstige gevoel dat ik hem over drie jaar naar de basisschool mag tillen. Of over een jaar of 25 naar het altaar mag slepen. Of zoiets… Ik draaf door.

Laten we het eens van de positieve kant bekijken.

wpid-wp-1442861389989.jpegMidas zijn bedje staat nog steeds op de hoogste stand. Ik hoef helemaal niet zo diep te bukken om hen er in te leggen. Ik kan hem ’s avonds als ik terug kom van het werk, heel gemakkelijk een kusje geven. Boaz kan, als hij zijn stoeltje voor het ledikant zet heel eenvoudig de zwaaiende handjes van zijn broertje pakken of hem zijn Takkie-knuffel even in de dikke spekarmpjes van zijn broertje duwen.

Als ik Midas op een kleedje op de grond leg, kan ik rustig koken, even naar het toilet, een puzzel maken met Boaz. Anderhalf uur later ligt Midas nog steeds, vaak slapend, op het zelfde plekje. Ik ben hem nooit kwijt.

‘S morgens zetten wij Midas en Boaz vaak op de bank. Even rustig wakker worden met een dekentje, een filmpje en een broodje. Omdat Midas niet beweegt (behalve de beweging “voedsel naar zijn mond” vakkundig maakt) hoeven we ons ook niet te maken dat hij van de bank rolt. Gewoon een kussen tegen hem aan en klaar.

wpid-wp-1442861323058.jpegTijdens het verschonen op de commode ligt hij heel rustig voor zich uit te brabbelen. Hij rolt niet om. Wil af en toe alleen eventjes met zijn nageltje even over het aankleedkussen krassen, of zwaaien naar de vogeltjes op het gordijn, Β en lacht dan heel hard. Heeft hij zichzelf weer eens vakkundig onder gepoept dan kan ik ook in alle rust in de kast opzoek naar schone kleertjes voor hem. Hij ligt keurig stil te kijken wat ik voor hem ga uitzoeken.

Ik moet er natuurlijk wel even bijvertellen dat ik Midas nooit in gevaar breng. Als hij op de commode ligt hou ik hem echt wel met een hand vast, mocht hij het in zijn rossige bolletje krijgen om toch te gaan bewegen. En ook als hij op een kleedje op de vloer ligt of op de bank zit dan houdt er altijd een betrouwbaar persoon een oogje in het zeil. Onze kleine liggende worm is altijd veilig als hij stil ligt. Tot de tijd dat hij het op een kruipen/lopen/rennen zet heb ik me voorgenomen te gaan genieten van zijn niets-kunnendheid. Het komt heus wel goed met hem!

Advertenties

14 thoughts on “Mijn kind kan niets, en daar gaan we van genieten!

  1. Knap hoe je het beschrijft… Als moeder twijfel je heel vaak ,gaat t wel goed,hoort hij/zij t wel zo lang ,zo snel of zo juist niet te doen??Ik twijfel elke dag,doe Γ­k t wel goed voor ze? Komen ze er wel op deze manier? Komt dat ooit nog goed bij hem of bij haar… Pfffft..

    Xx

    1. erg he? zenuwslopend soms! en tuurlijk wil ik dat mijn kind ook gewoon lekker gaat kruipen en staan en lopen en alles.. maar als het wat langer duurt, dan duurt het maar wat langer! ik heb de tijd wel πŸ™‚ xxx

  2. De twijfel is heel begrijpelijk! Laurens was ook traag, vooral met kruipen (10 maanden) en zelf gaan zitten gebeurde ook pas rond die tijd. Zelfde geldt voor staan (14 maanden) en inmiddels is hij 16 maanden en zie ik de eerste losse stapjes ook nog niet komen. Komt zeker goed met die knapperd van je en als je het echt niet vertrouwt, altijd gewoon de huisarts inschakelen πŸ™‚ X

  3. Lieverd, moet hier geen ‘niet’ ergens tussen: Ik moet er natuurlijk wel even bijvertellen dat ik Midas in gevaar breng.

    Verder een heerlijk geschreven blog. Wat fijn dat je hem nog overal kunt laten liggen en hij ook gewoon lekker een tukkie doet. Komt allemaal helemaal goed met hem. Straks gaat hij waarschijnlijk ineens sneller dan je had verwacht. Te snel is soms ook wat zorgelijk kan ik je uit ervaring vertellen maar aan de andere kant: wie besluit nu eigenlijk of iets te vroeg of te laat is…niemand. Heerlijk dat alle kindjes anders zijn! Geniet nog maar even lekker van die kleine mooie rooie ❀

  4. Je omschrijft het heel erg mooi. En wat een voordelen! Bij jou gaat het allemaal niet te snel zoals je dat altijd hoort!

    Uiteindelijk gaan ze toch allemaal doen wat ze ‘moeten’ doen! Lekker rustig aan. En maak je niet druk meis!

    Liefs, Nova

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s