gelukszoekers

Om half twee ’s nachts wordt Midas huilend wakker. Ik laat hem eerst even huilen, te moe om op te staan en wetend dat het soms met een paar minuutjes over is en hij weer in slaap valt. Niet deze keer. Ik loop naar hem toe, knuffel hem, geef hem kusjes, zing een liedje, doe en dansje maar Midasmonster heeft nog steeds intens veel verdriet. Als zelfs een flesje melk niet helpt besluit ik hem, om tegen al onze principes in, mee naar ons bed te nemen.

Daar liggen we. Buik tegen buik, neus tegen neus, zijn handje op mijn wang en mijn armen om zijn kleine snikkende lijfje. Terwijl ik hem sussend in slaap wieg kan ik maar aan één ding denken…

wpid-wp-1444895113260.jpgEen vrouw die, net als ik, haar baby in slaap en zichzelf in slaap probeert te sussen. Ze probeert even niet bang te zijn. Ze probeert even geen verdriet te hebben. Ze treurt al tijden niet meer als ze hoort dat een collega is omgekomen, of een buurman, een verre neef, een oud klasgenootje. Ze heeft geen tranen meer voor haar gestorven tante, of goede vriend, haar vermiste broer. Ze schaamt zich dat ze opgelucht is dat haar ouders zijn omgekomen. Maar geen leven is beter dan dit leven. Dit gun je niemand.

Ze is dankbaar dat ze weer een dag heeft overleefd, ze hoopt dat ze de nacht ook goed door komt. Ze weet nog niet hoe ze morgen aan eten komt, of waar ze morgenavond zal slapen. Of ze haar man ooit weer terug ziet…

Midas valt in slaap en ik kan hem nu terug leggen in zijn eigen, veilige bedje. Maar ik doe het niet. Ik hou hem nog even goed vast. Dankbaar dat zijn broer in de kamer naast ons diep onder zijn warme dekens ligt. Dankbaar dat zijn vader snurkend naast ons ligt. Dankbaar dat mijn twee minimannetjes geen idee hebben welke ellende er zich in andere delen van de wereld afspeelt, en dat hun grootste angst is dat de tv het morgen begeeft. Dankbaar dat wij het geluk hebben in Nederland te zijn geboren.

Ik probeer, net als de vrouw, in slaap te vallen. Fijne dromen te dromen. Even ontsnappen van de dag.

Sommige Nederlanders, waar ik me regelmatig diep voor schaam, zeggen dat de vrouw en haar kind gelukszoekers zijn.

Want zijn we dat eigenlijk niet allemaal…?

Advertenties

6 thoughts on “gelukszoekers

  1. Mooi! Zo is het wel… (maar dat is soms ook hier in onze rijkdom moeilijk als je een kind hebt dat de 1e twee jaar niet doorslaapt… Slaaptekort is killing!)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s