blije mama, blije kindjes

Ik ben nooit ziek, nooit echt ziek tenminste. Ik heb ook wel eens een loopneus, een kuchje, een  pijntje of spierpijn als ik weer eens een poging heb gedaan een buikspierchallenge te beginnen en af te maken.  (nooit gelukt trouwens, dat afmaken) Maar er zijn wel eens dagen dat ik me even wat minder voel. Dat ik me bleh voel. Het liefste heel diep onder de dekens wil weg kruipen en niets doen en nergens aan hoef te denken.

27457aa6e306071f735ded75a9a83bd6Als de kindjes allebei slapen en l’hubby is weg, dan lukt dat me heel soms. Maar die momenten komen steeds minder vaak voor. Boaz vindt zo’n middagdutje niet meer echt nuttig en wil dan, juist als Midas slaapt, even de aandacht die hij vroeger altijd kreeg en nu moet delen.  Dus dan zit ik daar, met mijn verlepte hoofd, memorie te spelen of koekjes te bakken. Allemaal uit liefde natuurlijk.

Als David wel in huis is en ik die kans aangrijp om dan eventjes me-time in te plannen kan ik er van uit gaan dat ik iedere 3,4 minuten een dringende vraag moet beantwoorden. Een vraag die echt niet kan wachten en waar blijkbaar alleen ik het antwoord op heeft. “Moet Midas nog eten?” “Heeft Boaz al wel gepoept vandaag?” “Waar ligt de afstandsbediening” “Wanneer komt Sinterklaas nou ein-de-luhuk??” Daaahaaag rust.

Wanneer ze alledrie (kids plus man) thuis en up and running zijn is er altijd wel een snotneus af te vegen, een kusje op een geschaafde knie te geven, een maaltijd te koken, een dansje te doen, een flesje aan te reiken of een poepluier te verschonen. Begrijp me niet verkeerd. Ik hou van die kids en van David, en weet ook wel dat dit erbij hoort en dat andere moeders in het zelfde no-me-time schuitje zitten maar kom op, we zijn toch wel meer dan alleen maar moeder van… of vrouw van, (of werknemer van)?

Toen ik werd gevraagd werd of ik voor vettt.nl een review wilde schrijven over Massagepraktijk Ayuda, inclusief voetmassage, zei ik JA!!

me-timeIk moet bekennen dat ik echt een hekel heb als vreemden aan mijn lichaam zitten. En dan al helemaal aan mijn voeten. Mijn lelijke voeten met kleine kromme tenen en rare nagels. “Loslaten die bekrompen gedachten en gaan” dacht ik. “Massage is bedoeld als prettig, ontspannen, rustgevend. Dat is fijn. Verstand op nul, kids bij de oppas en gewoon gaan….” Godzijdank heb ik dat gedaan!

Helemaal zen kwam ik thuis en ik was blij. Echt blij. En blije moeders hebben blije kindjes.

Wil je weten waardoor ik zo zen en blij was?  Lees mijn blog dan even op vettt.nl 

ennuh… gun jezelf af en toe ook een no-mom-time. Dat verdien jij ook!

Advertenties

2 thoughts on “blije mama, blije kindjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s