Mijlpaal

Terwijl wij nog steeds in spanning afwachten tot Midas gaat kruipen of staan of lopen (zitten, tandjes, eerste keer schoenzetten hebben we ondertussen wél gehad), beleefde mijn minimonster vanavond een nieuwe “first”.

Van de meeste mijlpalen worden moeders blij. Vervullen ze zich met trots. Ze kopen zelfs mijlpaalkaartjes om de foto van hun offspring in actie te illustreren.

image

Niet alle “firsts” zijn echter zo noemenswaardig. De eerste tand door de lipjes, bijvoorbeeld. Of de eerste keer een spuitluier waardoor niet alleen luier en babybillen maar ook babyrug,  babykleertjes en mama handen onder zitten. (check,  en check!) Maar ook deze ijkpunten vind ik leuk te delen op social media. Voornamelijk omdat ik instagram, in combinatie met time-hop,als foto-album en baby-boek. Hoe bijzonder een eerste “mama” of een eerste tandje ook is, écht, geloof me, je gaat de precieze datum vergeten.

Zojuist hadden Midas en ik weer eens een legendarisch mijlpaal-momentje.  Hij ontwaakte een beetje sip na zijn middagdutje en kroop daarom lekker tegen mij aan om met zijn hoofd op mijn tieten nog een beetje te laten horen hoe zielig hij was. Nou hou ik wel van dat soort momentjes, want zo heel knuffelerig is hij niet. Zacht wiegend en zingend zaten we daar, lekker relaxt, op de bank,  onder een Dekentje. Tot opeens…

image

….Ik zijn kleine lijfje licht schokkend voelde bewegen en een seconde later een warme, dikke, vochtige substantie mijn lazy sunday sweats doordrenkte. Kots.  Geen dunne, witte babymelk kots die vies zurig ruikt maar niet echt ranzig is. Nee, echte grote mensen kots. Mét stukjes!

Honderd keer liever een spuitluier dan echte kots voor mij!

Kokhalzend droeg ik Midas over aan David om de schade te bepalen en na te denken over wat nu. Ik zat onder,  Midas zat onder,  David een heel klein beetje en ook de bank was geraakt. Even snel samen douchen leek me de beste oplossing. Zodra ik zielige, bleke Midas onder de warme straal in de douchebak had gezet, knapte hij gelukkig meteen op.

Schoon en fris liepen we even later de woonkamer weer in waar het avondeten ondertussen klaar stond. Gyros met groente voor David,  kant en klare lasagne voor mij,  kip voor Boaz en Midas mocht kiezen. Hij koos voor mijn lasagne. Mijn halve lasagne wel te verstaan! (de andere helft werd door Boaz smakelijk naar binnen gewerkt) Zo kwam mijlpaal twee van die dag onverwachts voorbij. Midas at samen met zijn broer mijn avond eten helemaal op. Na zijn kotssessie was zijn maag weer klaar om gevuld te worden! Ik nam genoegen met een schaaltje kwark en hoop alleen maar dat de lasagne er bij midas niet weer uit komt.


4 reacties op ‘Mijlpaal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.