basisregels, schmasisregels

Wij hebben in de loop van onze carrière als ouders een paar basisregels geïntroduceerd in Huize de Wolf. Regels die vaak niet helemaal super strak worden nageleefd. Ook wij zijn menselijk en soms zien we wel eens wat door de vingers. Het “alleen maar ’s morgens en ’s avond eventjes tv kijken” bijvoorbeeld. Of “geen gesmeer met eten”. Of “aan tafel blijven zitten tot iedereen het eten op heeft.” Het naleven van déze regels gaat nog wel eens mis… en dat is helemaal niet erg.

img_20151130_125749.jpg
Midas in zijn kribbe op onze kamer.

Een van de heiligere regels die we na proberen te streven is “de kinderen slapen in hun eigen bed, op hun eigen kamer.” Boaz heeft welgeteld de eerste vijf weken van zijn leventje bij ons op de kamer geslapen voordat wij hem naar zijn eigen kamer verhuisden. Midas hield het slechts twee weken bij ons uit op de kamer uit. Of wij met hem.

 

 

Nu weet ik dat er heel veel mensen hun kinderen graag zo lang mogelijk bij hen op de kamer hebben, of zelfs in bed. Dat snap ik echt niet, maar ik vind het okay. Want iedereen moet helemaal zelf weten welke basisregels ze gebruiken. (Tenzij een basisregel “kinderen met vlakke hand slaan omdat met de vinger in de neus zitten” of zo, dan ben ik daar fel op tegen!)

img_20151130_132713.jpg
Boaz in zijn eigen bed,           Chuck Norris style

Maar goed, onze kinderen slapen dus gewoon in hun eigen bed, tenzij ze echt ziek zijn. Boaz heeft in de afgelopen vier jaar 2 keer bij ons in bed geslapen omdat hij eerst zijn eigen bed had onder gekotst. Ik vind dat een hele goede reden om een kind niet langer in zijn eigen bed te laten slapen.

Vrijdagnacht werd Midas rond middernacht huilend wakker. Hij moest zo hoesten dat hij er van moest kokhalzen. Dikke tranen rolden over zijn rood aangelopen hoofdje en snot en kwijl drupten rijkelijk uit neus en mond. Super zielig. Omdat ik de hele dag enorm druk was geweest met dozen vol pakken en ik echt geen puf had om die nacht iedere vijf minuten dit kleine snotmonster uit zijn bedje te tillen en te troosten, nam ik hem mee naar mijn eigen bed.

Als Midas bij ons in bed ligt, lig ik op mijn zij met mijn benen opgetrokken. Het snotmonster ligt dan tegen mij aan, neus tegen neus ongeveer, met zijn voetjes tegen mijn buik aan te schoppen en bacillen mijn kant op te hoesten. Iedere twintig minuten wordt hij hoestend en huilend wakker en moet ik hem rechtop in slaap zingen. Dit, de hele nacht door. Nu al drie nachten.  Je snapt, mijn slaapgemiddelde van 11 uur per dag is in verband met verhuizen en een hoestende baby gekelderd naar 12 minuten per dag. Je kan me opvegen. Vaatdoekmodus is AAN.

img_20151127_084639.jpgMidas is niet echt ziek en David vindt het dan ook niet zo’n heel goed idee dat hij bij ons in bed slaapt. Niet alleen heeft hij er natuurlijk last van (want Midas miert en maakt lawaai en dat verstoort zijn slaap. Dus)  Hij is ook bang dat Midas eraan gaat wennen en nooit meer in zijn eigen bed wil slapen. Doemscenario’s van een 18 jarige, boomlange, roodharige mega Midas tussen een bejaarde David en mezelf houden hem zo mogelijk nog meer uit zijn slaap dan de snotterige miniMidas zelf.

Ik was altijd stomverbaasd hoe ouders hun kinderen nacht in nacht uit in hun eigen bed toelieten. Dat ze het geen punt vonden dat er iedere nacht een peuter tussen hun lakens kroop. Dat ze potverdorie niet strenger waren en het kind terug stuurden. Of die kids dan moesten huilen, schreeuwen, krijzen of niet, gewoon terug! Investeren in de toekomst! Nu de gewenning afleren, daar heb je later zo veel aan. Dan maar een paar gebroken nachten maar daarna heb je wel een kind-in-bed-vrij vooruitzicht.

Ik snap deze ouders nu een stuk beter. Excuses voor mijn jarenlange onbegrip. Excuses!

 

imagesMaar… Midas gaat vanavond hoe dan ook weer in zijn eigen bed, op zijn eigen kamer, want bij ons in bed blijkt ook geen oplossing, zo bewijzen mijn drie dubbele wallen.

 

 

 

 

 

 

Advertenties

4 thoughts on “basisregels, schmasisregels

    1. Iedere nacht met z’n drieën? Mijn jongens zijn zulke mierkonten.. Die willen de hele tijd kriebelen en voelen, ik zou geen oog dicht doen! Al doen we wel samen middagdutjes,maar dan is David er niet dus plek zat om niet tegen elkaar aan te moeten liggen 😊

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s