sociale lunchtrommel-druk

 

 

Maandagavond, half acht. Slechts dertien uur voordat Boaz voor het eerst naar zijn nieuwe school zou gaan. And…scene.

Boaz was “thuis” (lees, bij ons tijdelijke geweldige logeeradres) en had lichtelijk last van eerste schooldag-stress. Want, is het wel cool? Is de juf wel lief? Zijn de kindjes wel leuk? Is het speelplein wel gaaf?

David en ik stonden op dat zelfde tijdstip (terwijl de kids bij de inwonende oppas waren, handig!) in de supermarkt en hadden lichtelijk last van lunchpakket-stress. Want wat geef je een peuter bijna kleuter  mee? En hoeveel? En, belangrijker, wat??

Wij hadden van juf de instructies meegekregen om Boaz niet alleen maar suikerklontjes en redbull mee te geven. Een stuk fruit voor  rond 10 uur. Een boterhammetje met drinken in een beker (!) voor tussen de middag. Een gezonde koek voor rond twee uur. Duidelijk. Kind kan de was doen.

WP_20130320_006Twee weken geleden (okay, stiekem veel eerder) begon ik aan hand van deze instructies te fantaseren over zijn broodtrommeltje en de inhoud daarvan. Bloemetjesboterhammen, vlindertjes van boterhamworst, paddestoelen van komkommer en halve “babybell” en een banaan  met “I LOVE YOU” erin gekerfd. Ja, zo’n moeder wilde ik worden. Zo’n hyperblije moeder met zeeën van tijd, sprankelend veel energie en oneindig veel creativiteit. Maar ik had ook wel kunnen weten dat ik zo’n moeder niet zou worden.  Ik zou waarschijnlijk de moeder worden die op het laatste moment  een volkoren boterham met kaas en een hand vol wortels in een plastic zakje zou mikken.  Lekker makkelijk en toch voedzaam.

img_20151202_231300.jpgEn toch, toen de eerste schooldag naderde voelde ik een maatschappelijke druk. Wat nou als die boterham met kaas het begin van een gepeste schoolcarrière zou worden. Dat die worteltjes het einde van zijn coolheid zou betekenen. Dat mijn geweldige minimannetje door heel de school, inclusief die leuke kleuterjuf, het schoolhoofd, en de perfecte bento-ouders keihard zou worden uitgelachen om zijn super zielige lunchzakje. Dat kon ik toch niet op mijn geweten hebben?

We (mijn man werd lichtelijk door mij onder druk gezet, meegesleept naar de supermarkt, en gestald voor het schap met de pakjes sojamelk) besloten toch maar iets meer moeite te doen voor het eerste, echte, lunchpakketje van onze oudste zoon. Een beker en een broodtrommeltje krijgt hij, als het goed is, over twee weken voor zijn verjaardag dus tot die tijd moest hij het maar doen met milieu-belastende pakjes. Geen pakjes Wicky, maar sojamelk. Lekker verantwoord. (Alhoewel ik ook eigenlijk een beetje boel tegen soja ben, want om een sojaboonplantage aan te leggen worden er dagelijks duizenden vierkante meter jungle omgehakt….dus)

img_20151202_231219.jpgWe fleurden de inhoud op met een Bolletje “goed bezig” krokante graanreep cranberry (waarin nou ik het even nalees ook weer achterlijk veel suiker in zit…argh!) een doosje rozijnen en een mandarijn.

Voor dit lunchpakketje zijn wij serieus drie kwartier in de winkel aan het zoeken, afwegen, terug leggen, nadenken toch maar weer pakken en verder zoeken geweest. En achteraf is het dus helemaal niet zo verantwoord en gezond als ik dacht. 

Ik mag dan geen moeder worden die met koekvormpjes en hartprikkertjes in de weer gaat om het lunchtrommeltje van Boaz zo bont mogelijk te krijgen. Ik denk dat ik binnenkort (nieuwe jaar, nieuwe huis, nieuwe ronde) wel bananenbrood en zelfgemaakte muesli repen in zijn broodtrommeltje ga doen. Of is dat vragen om een “kneuzen” stempel op het voorhoofd van mijn kind?

HELP!

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

3 thoughts on “sociale lunchtrommel-druk

  1. Ik smeer boterhammetjes of sandwichkes, en soms komt daar eens een opgerold sneetje hespenworst bij. Al de rest doe ik ook niet, maar zou ik wel graag doen. Voort ien uur een stuk fruit, voor twee uur koekjes en een flesje water, en dan nog die brooddoos. Dat rugzakje weegt nu al zoveel. Wat gaat dat niet geven als die daar ook nog boeken moet bijsteken?! Ohja, bij ons moet alles uitgepakt worden. Geen afval meegeven naar school. Jeuj!

  2. Wat een gedoe eigenlijk. Ik maak me altijd overal zorgen over, maar dit is gelukkig aan me voorbij gegaan. Ik zou hem gewoon meegeven wat je zelf wilt. En dan hoor je het vanzelf als het niet goed is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s