Ho Ho Ho… a Hengelo’s Christmas Carol

Ondanks mijn kerststress-vrije kerst voelde ik vanmorgen toch een soort rare, onbedwingbare drang om nog even boodschappen te doen. Want morgen zijn álle winkels dicht. Geen voorraad thuis en geen mogelijkheid om deze aan te vullen, mocht de nood aan de man zijn, dat trekt mijn “preppers-hart” heel slecht.

Dus ging ik voor melk, brood, komkommer (want wie kan een dag zonder komkommer?) en mini pizza’s (want kerst is geen kerst zonder mini pizza’s) nog eventjes snel naar de Lidl.

Ondanks de drukte had ik behoorlijk snel mijn boodschappen bij elkaar gegrist. Er kwam niet eens gevloek, getier, getrek of elleboogwerk aan te pas. Vrede op aard.

Toen er ook nog een extra kassa opende op het moment dat ik aan kwam lopen, dacht ik dat ik the christmas miracle in levende lijve beleefde.

Met mijn hart gevuld met liefde en kerstglitters vroeg ik een bejaard stelletje of zij misschien voor wilde. Ik had namelijk nog wel even tijd en vond ze met z’n tweetjes en hun broze botten zo aandoenlijk. Ze twijfelden nog even en toen…

…knalde een dikke, vadsige (ik als mede zwaarlijvige mag dit zeggen, ja) viezige kerel tegen mij op. “Lopen, mevrouwtje. (?) We staan hier allemaal te wachten en hebben net zo veel recht op een plekje vooraan in de rij.” Ik kijk hem aan en stamel een beetje verbaasd dat ik nog even het antwoord van het even verbaasd kijkende stelletje wil afwachten. “Niets mee te maken,” zegt hij terwijl hij met zijn kar tegen mijn billen duwt. Met een vieze grijns meldde hij nog even: “Ik voel de kerstvreugde niet. Lopen dus.”  Ik kookte!

“Nou meneertje! Ik ben wél in de kerststemming en ik vind dat deze mensen best voor mogen. Zeker omdat  ze maar zo’n klein beetje boodschappen hebben. Dat heeft helemaal niets met wel of niet in de kerststemming zijn te maken. We zouden gewoon het hele jaar door beleefd tegen elkaar moeten doen! Trouwens, waarom die drukte? Waar moet u überhaupt zo snel naar toe? Tenzij u een nier moet transplanteren denk ik dat u best vijf minuten rustig aan kunt doen. Is ook veel beter voor dat hart van u dat, als ik het zo even bekijk, al genoeg te lijden heeft. Ik denk, meneertje, dat u gewoon een heel zielig sneu mannetje bent die eens even flink op de plek moet worden gezet”.

Dit alles had ik zo graag tegen hem willen zeggen maar, watje die ik ben, kwam ik niet veel verder dan met een boze blik en trillende handen mijn boodschapjes op de band leggen. Het oudere stelletje knikte mij met een begripvolle, dankbare blik toe.

Tegen de tijd dat al mijn boodschappen gescand waren, ik de tas had gevuld en had afgerekend was ik een beetje bijgekomen. Ik wenste de kassière hele fijne feestdagen en met raapte al mijn moed bij elkaar.

Ik draaide me om, keek Mister Dik MacVreetzak recht in zijn ogen aan en riep, verdacht kalm: “…Ik hoop dat u heel snel de kerstgedachte mag voelen, fijne dagen!” 

Ik voelde gewoon dat andere mensen om mij heen, in stilte, applaudisseerden. Power to the kerstgedachte!

Voor alle hartelozen all over the world, maar bovenal voor alle lieve mensen hier op aarde…

 


3 reacties op ‘Ho Ho Ho… a Hengelo’s Christmas Carol

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s