de roze kamer #1 : dino’s, stenen en nagellak, het echte leven van een jongensmama

img_20160316_110251.jpgDe komende dagen zullen er eindelijk blogjes online komen over de veel besproken en veroordeelde roze kamer van Boaz. Om duidelijk te maken waarom wij, ondanks alle vast hele  goedbedoelde opmerkingen als: “zodra zijn vriendjes komen spelen en zeggen dat zijn kamer stom is, wil hij toch weer een andere kleur”, en “ben je niet bang dat andere kindjes hem gaan klieren met zijn meisjeskamer”, en “Je gaat toch een slaapkamer van een jongen niet roze schilderen?! Dat hoort echt niet!” er toch voor hebben gekozen om Boaz zijn wens in vervulling te laten gaan, heb ik een blogje geschreven over jongens-jongens en meisje-jongens en meisjes-meisjes en meisjes-jongens en dat het helemaal geen hol moet uitmaken waar kinderen van houden. 

Bijna vijf jaar geleden was ik voor het eerst zwanger. Een jongensbaby of een meisjesbaby was ons die zwangerschap om het even. Toen bij de pretecho met zestien weken bleek we dat ons eerste kindje een jongetje zou zijn ging ik los. Ik kocht stoere broekjes, gave shirtjes van rockbands, stoere schoentjes, sokjes in blauw, grijs en bruin. Ik kocht blauwe flesjes en slabbetjes met vliegtuigen.  Geen jurkjes, rokjes, knipjes, strikjes, roze, glitters  voor ons deze zwangerschap.

Gewend aan een jongen in huis ging mijn voorkeur bij baby twee sterk uit naar weer een jongen. Ik snapte jongens ondertussen een beetje. Ik snapte hun kleding, en hun speelgoed, hun karakter (toen ik nog dacht dat broertjes veel op elkaar zouden lijken en een jongensbaby nummer twee automatisch een kopie van jongensbaby nummer één zou worden. Boywas I wrong…) en, niet te vergeten, hun verschoonritueel. Ik had horrorverhalen over baby-vagina’s en het schoonmaken hiervan gehoord. Ik was dan ook eerlijk gezegd een beetje bang voor een mogelijke meisjesbaby. Mijn wens ging echter in vervulling en drie jaar naar de eerste kwam er een tweede jongensbaby in mijn leven.

Met twee jongens is het grootste deel van de kinderkleding blauw, of bruin, of donkerrood. Er is in ieder geval weinig roze te bekennen. Met twee jongens puilen de speelgoedmanden uit  met dino’s, auto’s, monstertrucks, Transformers, ballen en, juist ja, nog meer dino’s. Er is geen Barbie-pop of Baby Born te bekennen. Niet omdat we dat verbieden, we hebben het gewoon niet.

img_20160314_115850.jpgBoaz brengt dagelijks stenen en  mee. Dat vindt hij stoer en gaaf en hij denkt dat ik ze ook mooi vind. Ik heb ondertussen een vensterbank vol met stenen en we overleven een mogelijke superwinter dankzij het brandhout dat Boaz mee naar huis heeft gesleept.

Boaz sjanst al vanaf minimannetje met de mooiste dames. Met zijn grote ogen knipperde hij vanuit het winkelwagentje of de buggy naar iedere knappe meid. Leeftijd maakte niet uit, maar smaak had, en heeft, hij wel. Hoewel hij nog steeds het liefst met mij zou willen trouwen vertelde hij me onlangs wel dat hij “echte dikke verkering” had. Verkering met een vriendinnetje (die ik volledig goedkeur overigens) én met een meisje uit de ballenbak “want ze had zo’n mooie trui aan”.  Oh, en hij is ook verliefd op zijn juf. Allemaal standaard zaken die ik enigszins had verwacht als jongensmama.

Maar daarnaast zijn er zoveel zaken waar ik geen rekening mee had gehouden.

img_20160316_110155.jpgZo weet ik nu uit ervaring dat jongens soms ook heel graag een Frozen-jurk aan willen. Dat jongens af en toe net als mama nagellak op willen, of rouge. Dat ze een lekker geurtje fijn vinden. Mijn grote jongenszoon vond laatst een knipje op school en deze heeft hij de hele middag ingehouden met een grote glimlach op zijn gezicht.  Hij vindt mijn jurkjes prachtig en kan jaloers kijken als ik met een wijde rok en hoge hakken een rondje draai. Dan wil hij ook zo’n vliegend rokje. Boaz houdt van roze en maakte snel kenbaar dat zijn nieuwe kamer roze moest worden. Knal roze, met dino’s. Hij eet het liefst van roze bordjes, drinkt uit roze bekertjes en eet met roze bestek.

Natuurlijk worden er door zijn voorkeur voor roze en meisjesdingen grapjes gemaakt over zijn geaardheid. Zijn hoge stemmetje, zachte karakter en lange blonde lokken dragen hier ook de nodige vrouwelijke steentjes aan bij.

Maar waarom eigenlijk? Waarom worden zulke jonge jongens met een paar vrouwelijke trekjes al bestempelt als homo?

Als een meisje in een boom klimt is het gewoon een stoere meid. Als een peuterprinses liever met een tuinbroek en laarzen aan door de modder banjert, dan met een Frozen-jurk en glitterschoentjes aan met poppenwagentjes in de weer is,  is het een heerlijk buitenkind. Als een kleutergirl liever voetbalt dan met de poppen in de poppenhoek speelt, is het een sportieve kanjer. Waarom heeft het andersom meteen met de geaardheid te maken? Hoe krom zit onze maatschappij in elkaar?

img_20160316_110211.jpgIk heb niet het idee dat Boaz van roze spulletjes, lipgloss, cremetjes en andere meisjes-dingen houdt omdat hij op mannen valt. Begrijp me niet verkeerd, als Boaz later met een leuke jongen thuis komt dan is deze hij net zo welkom als dat hij een zij was geweest. En ik hoop van harte dat mocht Boaz op jongens vallen, of op jongens en meisjes, of whatever rocks his socks, dat hij het gevoel heeft dat hij dat gewoon eerlijk tegen ons kan zeggen. Zonder dat hij bang hoeft te zijn dat wij hem er op afwijzen, zijn keuze niet respecteren, hem het huis uit zetten of hem haten. Maar dat is nu toch nog helemaal niet aan de orde.

Hij is vier jaar. Hij wil het liefste met mij trouwen. Hij weet helemaal niet wat verliefd zijn is. Hij is gewoon een kind die, godzijdank, nog niet doorheeft wat de maatschappij van hem verwacht.

img_20160316_110141.jpgDe scheve gezichten of bekritiserende opmerkingen die we krijgen als onze oudste zoon met een haarbeugel in loopt, of trots vertelt dat hij een roze kamer heeft, negeren we.  Als hij tijdens het eten last heeft van zijn lange lokken (die hij zelf zo lang wil hebben) , vlecht ik er een vlechtje in. Als hij graag mijn nieuwe nagellak wil proberen dan lak ik ook zijn afgekloven nageltjes.

Boaz is een gevoelig metromannetje die er graag mooi uit wil zien en behoorlijk zorgzaam is. Ik ben er stinkend trots op dat hij, ondanks al het commentaar dat hij in zijn korte leventje al heeft gekregen over zijn keuzes, gewoon doet waar hij zin in heeft. Wij oordelen niet over zijn keuzes. Zolang hij gelukkig is ben ik gelukkig. Als iedereen zo met elkaar zou omgaan, dan zou het leven toch veel gemakkelijker en leuker zijn?

Daarbij  vind ik het trouwens helemaal wel prettig dat er in ons mannenhuis af en toe een sprankje onverwachtse vrouwelijkheid voorbij komt.


15 reacties op ‘de roze kamer #1 : dino’s, stenen en nagellak, het echte leven van een jongensmama

  1. Prachtig. Echt mooi om te lezen. En wat goed van jullie dat jullie hem gewoon laten zijn wie hij is: een kind dat nieuwe dingen wil uitproberen, en nog niet moet voldoen aan een (belachelijk ouderwets) rollenpatroon.

  2. Hier ook jurkjes, nagellak en roze mutsen enz voor de kleine man. Waarom niet? Hij gaat het onder druk van anderen misschien ooit stom vinden maar ik zie het nu als een mooie manier om hem te leren zichzelf te zijn en zich niets aan te trekken van de mening van anderen. Als hij dat een beetje volhoudt, wandelt hij hopelijk gemakkelijker door het leven.

  3. Ach wat ontzettend lief geschreven!
    En fijn hoe jullie er mee omgaan (klinkt zwaarder dan ik het bedoel) ik denk wel dat er ouders zijn die dit soort dingen verbieden om juist wel te doen aan het rollenpatroon “jongens zijn alleen maar stoer”.
    En dat verschil in benadering en veroordeling van stoere meisjes en vrouwelijke jongens had ik nog nooit zo bekeken!

  4. Wat mooi om te lezen en super herkenbaar!
    Hier ook zo’n kleine metroman en het belangrijkste is dat ze zich zeker thuis veilig en geaccepteerd voelen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s