Het tien-minuten-gesprek

wpid-img_20151119_131950.jpgWe kregen een mailtje van juf. Of we op gesprek wilde komen want ze wilde even praten over de Boaz. We kregen een mailtje met de vraag of we om 18.00 uur wilde komen. Nou heb ik zo’n flauw vermoeden dat de juf  in de afgelopen maanden onze traditie van “te laat komen” al een beetje in de smiezen heeft gekregen. Ik denk dat onze eigenlijke afspraak om 18.10 stond maar dat heeft ze ons niet verteld. Ik denk dat we dus, ondanks dat we, om de traditie in ere te houden, te laat aankwamen bij school, stiekem en onbewust gewoon keurig op tijd waren. Slimme juf.

De jongens gaan lief in de poppenhoek spelen terwijl wij op de piepkleine kleuterstoeltjes aan een piepkleine kleutertafel plaats nemen. (Zie je het voor je? David op een piepklein stoeltje aan een piepklein tafeltje? Het is inderdaad net zo hilarisch als je denkt) Zodra we zitten stroomt er een waterval aan complimenten over de piepkleine tafel zo onze trotse oren in.

Boaz doet het geweldig. Hij is leergierig, pikt snel dingen op, is zelfstandig, lief, enthousiast, sociaal. Wij zaten te glunderen.

Boaz doet het zo goed dat we moeten gaan nadenken wat we volgend jaar doen.

Blijft Boaz nog een jaartje in groep 1, of gaat hij over naar groep 2?

Ik had altijd gedacht dat Boaz het eerste halve schooljaar een beetje voor spek en bonen mee zou doen. Dat hij na de vakantie in de “echte” groep 1 zou komen en van daaruit gewoon ieder jaar een groepje hoger zou gaan. En nu zegt zijn juf opeens dat het ook anders kan. Dat het misschien helemaal niet leuk is voor Boaz om nóg een jaar in groep 1 te blijven. Om nóg een keer alle letters en cijfers te leren. Om de knutselwerkjes nog eens te maken, de liedjes nog een keer te leren, de spelletjes nog een keer te spelen. Volgens juf is Boaz wel klaar voor een volgende stap.

img_20160406_140606.jpgIk kan haar niet helemaal ongelijk geven. Boaz is een slimme jongen en leest nu al woordjes en korte zinnetjes. Hij kan goed tellen en heeft steeds meer interesse in rekenen. Tekenen gaat met sprongen vooruit en hij spreekt al een aardig woordje Engels. Wat dat betreft zeg ik: gaan!

Maar Boaz is nog zo klein. Het is zo’n klein, zachtaardig, lief, gevoelig kereltje. Kan hij een stapje hoger emotioneel wel aan. Komt hij straks niet bij kindjes die verder zijn. Té ver zijn? Kan hij de “grote” kindjes van groep 2 straks wel bij benen? Ik vind het lastig.

Juf stelt me een beetje gerust. Hij speelt nu al veel met de grote kinderen. Hij staat zijn mannetje. Hij is niet bang en laat niet op z’n kop zitten. Zij heeft er vertrouwen in. Daarbij komt, mocht het mis gaan kan hij altijd terug. Ze zullen hem goed in de gaten houden en groep 1 is maar één deurtje terug.

IMG_20140217_164128En dus gaan we er voor. Mijn minimannetje gaat dus volgend schooljaar naar groep 2. We hebben er goed over nagedacht en wij denken dat nog een jaar groep 1 niet prettig voor hem zal zijn. Te saai, te eentonig. We denken dat de uitdaging van groep 2 beter voor hem zal zijn dan de herhaling van groep 1. Wij denken er goed aan toen om hem over te laten gaan.

En toch krijg ik wel een brok in mijn keel en moet ik even slikken als ik me realiseer dat mijn kleine professor  veel te snel groot wordt. Nog sneller dan gepland!

 

 

Hebben jullie vroege/late leerlingen? Kindjes die een jaartje blijven zitten of juist een klas over slaan? Hoe gaan jullie met deze tweestrijd om?

 

Advertenties

12 thoughts on “Het tien-minuten-gesprek

  1. Wat fijn om te lezen dat de juf zoveel vertrouwen in je ventje heeft en dat hij het zo goed doet! Boris is een vroege of late leerling, geen idee eigenlijk waar de grens ligt, maar bij ons op school noemen ze het geloof ik een ‘herfstkind'(al is het eind november geen herfst meer maar goed). Dat houdt in dat kinderen van half okt tot eind dec in een soort tussenfase zitten en de vraag bij deze kinderen vooral is: doen ze groep 1 nog een keer over want is de tijd anders te kort voor de kleutertijd? Kunnen ze groep 3 dan wel aan daarna? Wij hadden de mazzel dat het bij Boris duidelijk was: een heel gevoelig ventje, met faalangst, beetje onzeker en in het eerste jaar totaal geen interesse in werkjes. De juf en ons leek het dan ook het beste om hem nog extra te laten kleuteren. Dat was voor ons de beste beslissing. Voor ons staat nu een veel sterker jongetje die nu bij de oudste kinderen van de klas hoort en steviger in zijn schoenen staat. Die leergierig is geworden. Ik ga nu met een gerust gevoel met hem naar groep 3. (nou ja, hij vooral, ik breng hem tot aan de deur) Ik denk inderdaad dat het vooral kijken is naar je kind, wat past het beste bij hem/haar. En dat doe je volgens mij goed!

  2. Wat mogen jullie trots op hem zijn, ikzelf heb dus een kind( 24) van 28 september, hij was altijd de jongste van de klas . Iedere keer als we op gesprek kwamen en dat aanhaalde bleek al snel dat hij niet onder deed bij de ” oudere” leerlingen in zijn groep…..dus gewoon doen , komt zeker goed. Ze geven je niet voor niets dat advies . Succes met je leergierige mannetjes !!

  3. Klinkt s een heerlijk gesprek! Daar groei je stiekem als ouders van, als er positieve dingen over je kind gezegd wordt.
    Wij hebben het twee keer voor gehad, bij de ene besloot juf dat het toch beter als hij groep 2 nog een keer deed (hij was vervroegd naar groep 2 gegaan) en bij de andere zoon hebben we hem ook vervroegt naar groep 2 en dus ook groep 3 laten gaan. Nu heel veel spijt. Hij gaat volgend jaar met zijn 10 jaar naar groep 8, sociaal niet aan toe en heel gevoelig. Hij snapt nu de grotere kinderen niet goed meer, die zijn écht verder. Wij zijn nu in gesprek met school om hem in groep 7 te laten…….

    1. dat is dus ook wel een beetje mijn angst. alleen is dat probleem nu nog niet aan de orde. Hij kan zich goed meten met grotere kindjes. Mocht het in groep twee blijven dat het toch een beetje te pittig is kan hij dan altijd een jaartje blijven zitten. Ik denk dat we dan, na anderhalf jaar school, ook meer inzicht hebben. Ik hoop dat school voor jullie mee werkt. Beter nu een jaartje over doen dan in de toekomst nog meer moeilijkheden krijgen toch? en hij is nog jong genoeg! succes!

  4. Juffen weten zo’n dingen, geloof me. En het is voor hem ook beter om gestimuleerd te worden door kindjes die misschien ietsje sterker te zijn, dan om zich te vervelen bij kindjes die een pak minder kunnen dan hij. Gewoon gaan, goed blijven communiceren, eventueel de IB-er nog eens spreken?

    1. Dat denk ik ook. Stimulans is nooit verkeerd! En heb het idee dat ze kinderen op deze school heel goed in de gaten houden. Dus mocht het niet goed uit pakken, kunnen we snel ingrijpen! X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s