loedermoederigheidverloedering

Het is half tien (’s morgens) als ik dit typ en ik ben al drie-en-een-half uur (!) wakker.

Ik heb al ontbijt gemaakt voor de kids, de tassen ingepakt, de kids aangekleed, haren gekamd, tanden gepoetst, ready to go. Ik heb het plastic verzameld, het oud papier in een doosje gedaan en de lege flessen in een jutten tas gedaan. Jutten.  Vervolgens hebben we nog een kwartier om te chillen…
Kinderen gaan in de auto, lege flessen, papier, plastic en een hele voorraad boodschappentassen ook mee en rustig rijden we naar school.  In alle rust lopen wij het schoolplein op, al eerste! Ik merk dan pas dat het nog maar 5 over acht is.

Waar ik nog maar een paar weken geleden om vijf over half negen met een ongekamde kleuter het schoolplein op rende ben ik nu ruim 20 minuten te vroeg!

Ik doe, zodra de bel is gegaan en ik Boaz een dikke kus heb gegeven, een rondje winkel en natuurlijk pak ik al mijn boodschappen in mijn zelf meegenomen, stevige, herbruikbare, plastic tassen. Daarna volgt het  rondje afvalcontainers. Glas gaat in de glasbak, plastic bij het plastic, het doosje oud papier geef ik mee aan een mannetje die het verzameld voor de kerk. Keurig.

En dan schiet mij iets te binnen. Ik ben iets vergeten. Bij de winkel. Essentieel om de week door te komen! Ik draai de auto en rij terug…

Ik ren de winkel in broccoli te halen. Broccoli. Broc-co-li! 

Ik denk soms met weemoed terug aan de tijd dat ik twee keer per dag naar de sportschool ging (en kón!).Dat ik werkte tot diep in de nacht en daarna de stad in ging., tot vroeg in de morgen. Ik leefde op een dieet van babyvoeding (die macaroni voor 8+ maanden is best goed te eten en zooooo gemakkelijk te bereiden!) en tequila. Als we boodschappen gingen dan kochten we een wit brood en een doos frikandellen en natuurlijk wijn en dan hadden we een waar feestmenu. We hadden kratjes bier meters hoog opgestapeld op het dakterras en een grote hoeveelheid lege flessen van de wijn die wij die week hadden gedronken, stonden er gezellig in een kringetje om heen. Ik had nog nooit een avocado gegeten! En de vuilnis…. Die spaarden we op, ook ergens op het dakterras, tot het echt te ranzig werd. Dan renden mijn huisgenoot en ik als gestoorde tieners naar de vuilcontainer terwijl er maden uit de zakken en op onze handen kropen! Deze traumatische gebeurtenis vergaten we snel weer. Dankzij wijn.

Nu, op dit moment, right now, heb ik  verdorie meer avocado’s dan flessen wijn in de koelkast liggen! Waar gaat het hier mis!? Verloeder ik mijn loedermoederigheid? HELP!

Oh, ik deed mijn boodschappen wel zónder boodschappenlijstje. Dat is toch wel een beetje badass. Er is dus nog hoop!


5 reacties op ‘loedermoederigheidverloedering

  1. Haha vet badass zonder lijstje boodschappen doem. Ik ben soms ook zo’n badass…… om nog minstens drie keer terug te moeten (yolo)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s