de Maand van de Wolf: Oktober

Normaal gesproken beschrijf ik braaf iedere week in een weekoverzicht al mijn wilde, woeste avonturen. De afgelopen weken is daar, zoals velen van jullie hebben gemerkt, niet veel van terecht gekomen. De reden? Ik was toe aan even niets. Een wijze vrouw vertelde mij onlangs dat niets doen soms van levensbelang is, en deze woorden koester ik. 

Het is niet dat ik niets heb gedaan in oktober. De maand stond bol met geweldig leuke dingen en over al die dingen had ik een blog kunnen schrijven. Maar in oktober wilde ik me vooral bezig houden met leuke dingen doen in plaats van over leuke dingen schrijven.  En dus deed ik dat, en dus kwamen er geen nieuwe blogs online.
Een maand lang (op een paar blogs in de eerste week na) heb ik niet achter de pc gezeten. Heb ik geen foto’s bewerkt, heb ik geen concepten geschreven, heb ik niet eens gekeken naar mijn statistieken. En da gt voelde lekker! Maar een maand niets doen is lang genoeg. Ik mis het schrijven, ik mis het delen, ik mis de leuke reacties van jullie. Ik mis hoe mijn hoofd werkt als ik in een goede blogmodus zit. Ik mis hoe mijn ogen kijken als ik veel bezig ben met fotografie. Ik mis mijn hobby.

En daarom, jongens en meisjes, dames en heren, ben ik terug!

Om jullie toch een klein beetje op de hoogte te houden wat ik in oktober allemaal heb uitgevreten, heb ik voor jullie een klein maandoverzichtje gemaakt. Alsjeblieft

13 oktober

Ik ga in Oldenzaal uit eten met bijna al mijn vrouwelijke collega’s. Tussen de afdeling door is er behoorlijk veel telefonisch contact maar er is niet veel tijd om elkaar face to face te zien. Een paar collega’s kende ik zelfs voor dit etentje helemaal niet! Ernstig, aangezien ik er al bijna twee jaar werk! Het resultaat was een avond vol gezelligheid, heerlijk eten, veel te veel wijn en geen toetje!

17 oktober

img_4734Vakantie! Voor het eerst in anderhalf jaar (als ik de twee weken klusvakantie in februari niet mee tel) echt vakantie! Omdat David en ik dikke plannen hebben om een paar dagen weg te gaan ZONDER KIDS wil ik vandaag nog even tijd met de jongens door brengen… maar… er moet ook nog last minute geshopt worden. Gelukkig helpt lieve Laura mij uit de brandt. Ik drop Boaz bij de Preformance Factory in Enschede waar hij samen met Puk en onder het toeziend oog van Laura de tijd van zijn leven heeft terwijl David, Midas en ik op zoek gaan naar zomerjurkjes en slippers. (die zijn er niet in oktober maar het was leuk om te proberen)  Ik sla kleine flesjes shampoo en deo in, koop nog een beetje make up en ruil een paar broeken voor Boaz en dan geef ik het op om de rest van mijn “to get” lijstje te vinden. Boaz en Puk zijn ondertussen ook uitgespeeld en samen gaan we “even” lunchen bij Stoet. Stoet is zo leuk dat we er vier uur, een heerlijke lunch, en een paar koppen koffie later nog zitten te kletsen! Kortom, een heerlijke eerste vakantiedag!

img_4780

Die nacht wordt mijn fiets uit de schuur gejat. Een of andere mega oetlul vindt het nodig om helemaal door onze tuin te lopen, de fiets van David aan de kant te zetten, en mijn fiets met kinderzitjes mee te nemen. Je bent echt een mega sneu-zak als fietsen stelen je hobby is. Mocht jij, laffe fietsendief (want blijkbaar durf je alleen een fiets te stelen als de hond niet in de tuin los loopt) dit lezen en je schuldig voelen. Terugbrengen mag altijd! Ik zal zelfs een kopje koffie voor je zetten en zorgen dat de hond je niet heel erg aanvalt! Alleen maar een beetje, met zijn tanden, heel zacht, om je ballen. HAP! 

18 oktober

img_4989Tranen biggelen over mijn wangen als ik afscheid moet nemen van de jongens. Vier hele dagen moet ik ze missen en dat staat me helemaal niet aan. Maar er is geen tijd om te treuren: we’ve got a plane to catch! Sevilla was in één woord grandioos. Ik ben in vier dagen verliefd geworden op de stad, het eten, de mensen, de taal en het land. Ik wil terug! Over Sevilla, het eten, de stad en nog veel meer volgen snel een paar blogs met foto’s! Stay tuned!

23 oktober

We zitten nog in de vakantiestemming en besluiten met ons laatste vakantiegeld uit eten te gaan. Als we thuis komen zijn de jongens zo moe dat ze gelijk naar bed kunnen en beginnen David en ik met “de grote najaars-alle meubels moeten anders- verander-actie”. Nu het kouder wordt, en de verwarming aangaat, is het niet handig om de bank voor de verwarming te hebben staan, dus deze moet een kwartslag gedraaid. Maar dan staat de kerkbank er precies achter en dat is niet mooi dus deze moet een paar meter opschuiven, maar dan staat hij voor de IXXI en dat is niet mooi dus de IXXI moet naar een andere muur. Als je ooit wilt testen of je relatie bestand is tegen de grootste tegenslagen en de meest moeilijke periode, verhang dan een muurvullende IXXI. Betere relatie-test is er niet. Wij zijn, Godzijdank, geslaagd! Maar het was even spannend!

26 oktober

img_5573Het is woensdag, zwemlesdag. Als ik Boaz uit school haal en zijn verwarde manen voor zijn ogen zie dansen besluit ik dat het vandaag ook tijd is om deze eens flink te kortwieken. Een tijdje geleden zag ik een plaatje met een jongen met prachtig haar. Dat kapsel zou Boaz ook goed staan. Terwijl Boaz zwemt, bel ik even rond om een afspraak te maken bij een kapper. Door meerdere moeders op de zwemles wordt mij vertelt dat dit een goede kapper is en dus ga ik vol vertrouwen maar met lood in mijn schoenen na de zwemles bij de kapper langs. Ik druk haar op het hart dat er niet te veel af moet. Liever iets langer dan te kort.  Ik laat haar het plaatje zien, meerdere keren, leg haar uit dat ik dit wil, maar dan iets langer, en zet mijn telefoon zelfs, met het plaatje (!) tegen de spiegel aan zodat zij precies kan zien wat ik in gedachten heb. Minuten lang snijdt ze er lustig op los en blonde lokken dwarrelen op grond. Ik kan mezelf wel wat aan doen omdat ik niet toen al mijn bek los heb getrokken. Te veel, te kort, te snel! Maar eraf is eraf. Om Boaz geen complex aan te praten probeer ik de verschrikking in mijn stem te verbloemen en hem te overtuigen dat hij er prachtig uit ziet. Ook ben ik een te grote lafaard om tegen de kapster te zeggen dat ik haar een beetje haat. Dat zij mijn prachtige kind verknipt heeft. Dat zij er een zooitje van heeft gemaakt. Een bot, lelijk, dertien in een dozijn kapsel. Thuis smeer ik een beetje gel in zijn haren en breng ik het iets anders in model waardoor het best leuk staat. Helaas blijft dat model niet langer dan een uurtje zitten (iemand tip voor een goed, stevig haarproduct dat kind vriendelijk is?) Gelukkig groeit zijn haar snel en hopen we volgend jaar mei weer een staartje te kunnen maken.

29 oktober

img_5411Eindelijk is het zo ver! Na weken geregel, gebel, geplan, bedenken, last minute shoppen en nog meer gebel vieren we vanavond het allereerste “Vettt Halloweenfestival”. Het festival, dat gehouden wordt in de bossen aan de rand van Oldenzaal is een groot succes. Kinderen kunnen luisteren naar een lieve heks wie prachtig voor leest, Er hangt een grote ketel pompoensoep boven het kampvuur, er mogen broodjes gebakken worden, er zijn heerlijkheden van Ozoheerlijk, er worden lampionnen geknutseld, vleermuizen en spinnen op kindergezichtjes geschminkt, er is een spannende tocht door het bos en natuurlijk is er snoep! Het is een geweldige avond en er zijn nu al wilde plannen om volgend jaar weer een Vettt Halloweenfestival te organiseren! Ik heb er nu al zin in !

30 oktober

img_5482Nu de woonkamer “najaars-klaar” is, is de voortuin aan de beurt. Het kleine stukje tuin dat in een paar maanden is veranderd in een oerwoud, gaat helemaal leeg. Alleen voor het hek mogen een paar hortensia’s blijven staan en ook het boompje krijgt een veto. De rest gaat weg! Beter een lege tuin en dan een jungle, is mijn motto. Less is more! David en Sjoerd werken een hele middag keihard en het resultaat is geweldig! Met een paar pompoenen op het bankje, een paar heideplantjes in een potje en een grote, paarse bolchrysant lijkt het net een echte grote mensen-tuin.  Volgend jaar komt er bestrating in, voor nu is het perfect.

31 oktober

img_5448Halloween! Nog voor we het eten op hebben staan de eerste “trick or treat-ers” al aan de deur. En hoewel we nog steeds onze buren niet heel goed kennen worden we uitgenodigd om mee te lopen een rondje door de buurt. In mijn oude buurt heb ik binnen een paar jaar gezorgd dat bijna iedereen mee deed. Halloween in Enschede was dan ook een groot feest. Hier is dat nog minder maar ik zie een uitdaging! Boaz en Midas keren, ondanks dat veel buurtbewoners hun deuren niet openden voor de monsters die luidruchtig op de hun deuren bonsden, met een volle zak snoep terug. Het allerengste van die avond is dat ik geen snoepje mocht en dat ook niet heb gedaan. Scary!

 

Wow, dat was oktober in vogelvlucht! Een maand met heel veel zon in een vreemd land, met een afscheid vol tranen en een terugzien vol knuffels en kusjes. Een maand waarin er vleermuizen op mijn ramen geplakt waren en we meer snoep in huis haalden dan in het hele jaar daarvoor. Een maand waarin het sporten er behoorlijk bij inschoot en het dieettechnisch ook niet heel erg goed ging, maar wel een maand waarin ik heb geleerd dat je soms gewoon moet genieten. Het leven is te kort om tijdens je minivakantie niet te genieten van de locale heerlijkheden. Om te proosten met een goed glas wijn (of twee, of drie) op een perfect gelopen Halloweenfestival. Om de zelfgebakken koekjes van je zoontje niet te proeven en om niet af en toe gewoon een avond met een zak chips op de bank Mary Poppins te kijken. 

Mijn oktober was heerlijk! Ik ben benieuwd hoe jullie maand was! (oh en mocht je op het Vettt Halloweenfestival zijn geweest, en je hebt nog leuke foto’s : delen mag! Graag!

xx

Advertenties

4 thoughts on “de Maand van de Wolf: Oktober

  1. Geweldig, mooi en pakkend hoe jij schrijft. Duidelijk dat je als moeder, partner, collega, kind van en ga zo maar door, moet GENIETEN. Voorbeeld voor ons (lezers) om dit ook te gaan doen. Nu nog de vraag; Wanneer ?”.

  2. Blij weer wat van je te kunnen lezen. Ik had je al gemist en dacht dat ik iets stoms had gedaan en je per ongeluk geblokt had of zoiets. Groot gelijk dat je een break neemt, en gelukkig was het niet te lang. Ik geniet van je verhalen en vooral de leuke foto’s. Dank je voor het delen Stefanie. Fijn weekend. Ans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s