happy Boaz-day!

Als ik dit schrijf is het half elf ’s avonds en staat Boaz op het punt om 5 te worden. Zijn kamer is versierd, zijn cadeautjes liggen klaar, de seconden tikken weg… 

Het is nog maar 365 dagen geleden dat Boaz vier werd. Vier! Een super grote kleine jongen die opeens groot genoeg was om naar de basisschool te gaan.

dsc_0349En nu, slechts 365 dagen later, zit diezelfde grote kleine jongen al in groep 2! Kan hij lezen en schrijven. Kan hij geweldig tekenen en netjes knippen en plakken. Kan hij tot tien tellen, en tot twintig, en met een beetje hulp tot 100. Hij kan meezingen met liedjes van The Stones, en The Doors en Adele.

Hij kan dag in dag uit de zelfde stomme afleveringen van Pieter Konijn kijken zonder dat hem dat verveelt. Hij weet dat een Maiasaura een planteneter was. Hij spreekt een aardig woordje Engels en springt van de hoge duikplank zonder bandjes.

Hij is dol op Tony, en op dino’s, en op roze, en op sushi en op mij…

Boaz is bijna 5, en ik ben al bijna 5 jaar zijn moeder.

DSC_0497

Een badass burgertruttige moeder. Ik voel me zo verantwoordelijk voor hem en ben iedere seconde bezig met zijn veiligheid. Gezond eten, genoeg drinken, warm genoeg aangekleed, gordel om, veters gestrikt, hand vast houden bij het oversteken en vooral heel dicht bij  mij blijven.  Maar tegelijk ben ik zo veel losser, leuker, door hem. Ik dans op straat met de kids als ik muziek hoor. Ik zing en klap en trek gekke bekken. Ik duik zonder schaamte de ballenbak in en ga zonder probleem verkleed naar de supermarkt als we vlak voor Halloween toch twijfelen of we wel genoeg snoep in huis hebben.

img_7042Ik ben over zo veel dingen onzeker, maar over het moeder-zijn niet.  En dat komt vooral door Boaz. Als ik zie hoe goed hij gelukt is. Hoe lief hij is voor andere kinderen, en hoe veel geduld hij heeft met zijn broer. Hoe grappig hij is, en slim, en gevat, en beleefd en voorzichtig en totaal zichzelf. Hoe relaxt hij is als we op pad gaan. Hoe ik hem mee kan nemen naar een restaurant zonder dat ik bang hoef te zijn dat hij de boel afbreekt en hoe wij met een gerust hart een wijntje op een festival kunnen drinken terwijl hij lief speelt en nooit zomaar weg loopt.

Hij is geslaagd, en dat maakt mij geslaagd, in alles wat er echt toe doet.

DSC_0127

img_7043.png

Hoewel hij ook maar een jongen is, en ik ook maar een meisje dat ouder geworden is, en hoewel hij af en toe het bloed onder mijn nagels vandaan haalt, en hij soms zo boos op mij is dat hij nooit (!) meer met mij wil spelen, en dat hij soms in huilen uit barst omdat hij zijn zin niet krijgt en mijn hart soms breekt omdat ik hem zijn zin niet wil of kan geven, doen we het heel goed samen.

 

 

 

img_5573

Lieve Boaz,

als ik alleen al probeer te omvatten hoeveel ik van jou hou, krijg ik een brok in mijn keel! De liefde voor jou is onbegrensd, zo oprecht en zo onverbiddelijk. Mijn wangen gloeien van trots is al ik aan je denk en mijn hart maakt en sprongetje iedere keer dat ik jou net iets te lang heb moeten missen omdat je ook je eigen dingen moet doen, je eigen grote jongens-leventje hebt.

Mijn kleine stinkie, mijn mooie prins, mijn allerliefst Bootje.

Ik hou van jou, tot aan de grot van de Gruffalo…en terug. Altijd terug! x

Advertenties

14 thoughts on “happy Boaz-day!

  1. Aaaaaw…. wat een liefde zit in deze blog. En dat is dan nog maar een fractie van wat je daadwerkelijk voelt voor Boaz. Ik, zwangere muts, pink er zelfs een traantje door weg! Sinds ik moeder ben van Oz, begrijp ik ook veel beter wat je vertelt. Heel mooi.

    Gefeliciteerd!!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s