Help! Mijn Kind Gilt

Afbeeldingsresultaat voor #midasdewolfIk houd van Midas, met heel mijn hart. Ik houd van zijn mooie ogen met zijn prachtige lange wimpers. Ik houd van zijn buikje met het kleine uitstekende naveltje. Ik houd van zijn snotneus, zijn verwarde haren, zijn handjes waar altijd zand op zit. Van zijn kusjes, zijn knuffels, zijn grapjes, zijn liedjes.

Ik houd zo veel van hoe hij van zijn broer houdt. Hoe hij tegen hem op kijkt. Hoe hij Boaz al mist wanneer we hem net op school hebben afgezet. Het eerste dat hij zegt wanneer hij wakker is, is “Waar is Boaz?!” en als ik hem vraag wat hij wil gaan doen, zegt hij steenvast “Boaz ophalen”.

Waar ik iets minder van houd, is van zijn gegil. Zijn hysterische gegil. Zijn antwoord op alles wanneer hij zijn zin niet krijgt. 

FullSizeRender (1)In het begin, toen het gillen net begon en ik écht dacht dat er iets vreselijks was gebeurd, legde ik de schuld snel bij Boaz neer. Ik verdacht Boaz ervan dat hij te hard had gestoeid, te wild had gespeeld, te ruw had gekieteld. Na een tijdje kwam ik er achter dat Midas ook begon te gillen als hij op Boaz z’n plekje op de bank wilde zitten, als hij dezelfde stift als Boaz wilde, als hij precies die ene dino (we hebben hier thuis ongeveer 452 dino’s liggen…) wilde waar Boaz mee aan het spelen was.

midasMidas gilt wanneer hij Boaz z’n broodje wil, wanneer zijn pakje drinken op heeft, wanneer hij niet met een speelgoed-dingetje in het stopcontact mag porren. Hij gilt wanneer zijn favoriete filmpje is afgelopen, wanneer hij een mega snottebel heeft of wanneer ik geen zin meer heb om voor de zesduizendste keer “olifantje in het bos” wil zingen. Of hij gilt omdat hij gewoon wil gillen.

Ik kan hem duizenden keren per dag zeggen, dat hij niet moet gillen. Ik kan hem in de hoek zetten, of buiten laten afkoelen. Ik kan hem negeren, hem rustig uitleggen dat het niet de bedoeling wordt, boos op hem worden, of zelfs verdrietig. Ik weet sinds Midas pas op hoeveel manieren je iemands naam kan zeggen! Het helpt allemaal niet zo heel erg veel. En dat heeft een beetje met Boaz en al zijn goedheid te maken.

sneeuw-16Zodra Midas begint te gillen, probeert Boaz er namelijk alles aan te doen, om zijn kleine broertje weer aan het lachen te krijgen. Hij geeft zijn plekje op de bank af, of zijn speelgoed. Hij geeft hem zijn laatste aardbei of die ene dino. Hij zingt, trekt gekke bekken, laat zich op de grond vallen en doet alsof hij pijn heeft. Hij maakt grapjes, doet gekke dansjes en soms slaat hij zelfs zichzelf (nep en heel zachtjes natuurlijk) om vervolgens heel hard “au” te roepen. Dat vind Midas namelijk erg grappig.

IMG_1715Mijn kind gilt, en ik word er regelmatig knettergek van. Mijn kind gilt en mijn andere kind ziet dit als een startsein om de clown uit te gaan hangen. En hiermee wordt het gillen in stand gehouden. Boos op Boaz worden, kan ik niet. Hij doet niets verkeerd maar zijn goedbedoelde actie werkt averechts.

Ik hou van Midas, en van Boaz, en van die twee samen. Met heel mijn hart. Maar dat gillen, God o God dat gillen, dat kan ik missen als kiespijn!

Iemand tips om dit te laten stoppen!? Help!


5 reacties op ‘Help! Mijn Kind Gilt

  1. Oooh hier doet grote broer Bink hetzelfde met al zijn goedheid voor z’n zusje. Ik wacht met smart op de tips die hier komen!!

  2. Oh echt gekmakend he?! Maar het is inderdaad een (heeeeeeele lange) fase. En ik heb niks gevonden dat ik eraan kon doen 😦 Kiezen op elkaar helaas. Ik heb volgens mij ook serieus gehoorbeschadiging opgelopen door dat gillen. Ik heb veel eerder pijn bij harde en schelle geluiden. Leuk he kinderen 😉 succes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s