Mijn Mondhygiëne Avontuur

Afbeeldingsresultaat voor wine made me do itEen tijdje geleden ging ik bij Brenda Melenhorst van de Mondhygiënepraktijk in Hengelo langs. Midas en ik kregen daar een kleine check en hoewel het er bij Midas allemaal prima uit zag, zag ze bij mij behoorlijk wat tandsteen. “Dat moet je laten behandelen. Misschien heb je er nu nog geen last van, maar als je er niets aan doet kan het voor heel veel problemen zorgen!”. Ik verzekerde haar dat ik binnenkort een afspraak zou maken en daar liet ik het bij. Want ik durfde niet. Maar ik vond wel dat ik moest. En dus, toen ik twee weken geleden een paar glazen wijn op had.. begon mijn mondhygiëne avontuur!

twee weken vóór de afspraak: 

Ik voel me goed! Ik voel me sterk! Ik kan de hele wereld aan! Zelfs een afspraak bij de mondhygiëniste. Ik ga nú een afspraak maken, want ik ben geen watje en ik ben niet bang en ik kan het en ik ben geweldig en proost!

dertien dagen vóór de afspraak:

Shit, wat heb ik gedaan!? Ik drink nooit weer!


Een week vóór de afspraak: 

Afbeeldingsresultaat voor ecards afraid dentistAls ik nou niet heel erg mijn best doe om geen oppas voor de kindjes te regelen, dan kan het maar zo zijn dat ik niet naar de mondhygiëniste kan. Ik kan ze toch niet mee nemen? Ik kan moeilijk met twee kinderen daar naar toe gaan, hoe lief ze op zijn. Meenemen is geen optie. Oh, wat zeg je, schoonmoeder? Kan jij wel oppassen? Wat fijn! (potverdomme!)

 

de avond vóór de afspraak: 

Ik voel me een heel erg klein beetje niet zo lekker. Ik denk dat ik maar ga bellen dat ik morgen écht niet naar de mondhygiëniste kan! Stel, ik heb een griepje onder de leden. Dan steek ik haar natuurlijk ook aan, en alle andere patiënten. Dat kan ik niemand aan doen. Ik bel gewoon dat ik niet kan! Voor haar eigen veiligheid. Begrijpt ze vast wel.

5 minuten later: 

Ik ga gewoon! Ik kan de hele wereld aan! Ik voel me sterk en ben geen watje en ben niet bang en ga gewoon! En ik neem nog een glas wijn. Witte. Want rood is slecht voor je tanden!

één uur later: 

Verdomme, het is nu laat om af te bellen! Ik wil niet! Ik wil niet! ik wil niet! Maar… ik moet!

1 uur vóór de afspraak: (klaar wakker)

Als ik me nou eens verslaap….

9 uur. Tijd voor de behandeling.

Afbeeldingsresultaat voor mond hygiene praktijk hengeloIk loop de trap op en zie de deur van de behandelkamer op een kiertje staan. Ik klop zachtjes, Brenda ziet me staan en laat me met een grote, lieve glimlach binnen. Niets aan de hand! We gaan nog even zitten en kletsen hoe het met haar gaat, en met mij en koetjes en kalfjes, en het weer, en de kinderen en dan nog een keer over het weer… als ik maar lang genoeg praat, dan heeft ze vast geen tijd meer voor de behandeling! En dan zegt ze: “Ga maar lekker zitten!” Koud zweet in mijn bilnaad!

“Ik ga heel voorzichtig alles schoonmaken,” Zegt Brenda.  “Doordat je hoofd als klankkast werkt, klinkt het voor jou veel harder dan voor mij. Trek je er niet te veel van aan. Het is niets ernstigs. Als je het niet meer fijn vindt, dan til je je hand op en dan stoppen we meteen!”

Ik ga liggen. Mond open. Tong? Naar links, naar rechts, naar achteren? Ik stik bijna. Oooh ik stik bijna. Rustig blijven, tong kan gewoon liggen, in het midden en klaar.

Adem halen door de neus, rustig in, rustig uit, ik krijg het benauwd, ik krijg geen lucht, ik stik bijna. Rustig blijven, adem in, adem uit.

Afbeeldingsresultaat voor mondhygienepraktijk hengelo
foto: Brenda Melenhorst

Handen? Op mijn buik, op de armleuningen? Onder mijn kont. Dan is de kans dat ik de martelwerktuigen die Brenda gebruikt om mijn tanden te schrobben uit haar handen sla, een stukje kleiner. Adem in, adem uit, doe bilspier-oefeningen en door. Brenda vertelt over van alles en dat leidt af. Ik denk eventjes niet aan mijn tong, mijn ademhaling, mijn handen of mijn bilspier-oefeningen.

Lijk ik ongeïnteresseerd omdat ik niets terug zeg? Ik kan niets terug zeggen! Ik heb zoveel te zeggen maar dat lukt echt niet. Tong ligt immers, enigszins relaxt, onder in mijn mond!

Ik zie dat er bloed op haar handschoen zit. Oh God. Bloed! Mijn bloed! Wat vreselijk! Ik weet van schrik niet meer hoe ik moet ademhalen! Ik krijg geen lucht! Ik stik! Adem in, adem uit!

Het gaat goed. Ze schiet op, zegt ze. De pijn valt reuze mee. Het is af en toe lichtelijk vervelend en dan rolt er een traan uit mijn ooghoek. Maar ik ben emotioneel incontinent. Tranen zijn bij mij geen graadmeter van pijn. Dus doorrrrr.

file4.jpeg
zie die angst, die puist, die wilde wenkbrauwen!

Ik kijk naar de lamp boven me en probeer aan andere dingen te denken, aan de boodschappen die ik nog moet halen bijvoorbeeld. Soep in blik, en beschuiten, en boter en kaas, en houdbare melk en marshmallows. Allemaal camping-proof. Focus op het camping-proof-boodschappenlijstje en alles komt goed!

De lamp boven me is wel erg fel. Word ik niet blind als ik er te lang in kijk? Misschien moet ik even weg kijken, voor de zekerheid. Ik kijk een stukje naar rechts en kijk recht in Brenda’s ogen. Ze is heel dicht bij mij en ik dus heel dicht bij haar. Ze ziet vast mijn puist, en dat mijn wenkbrauwen nodig moeten worden geëpileerd en dat mijn mascara niet alleen op mijn wimpers maar ook op mijn oogleden zit. Wat moet ze wel niet denken!

Dan laat ze me een klont rode substantie op het puntje van een van haar martelwerktuigen zien. Wat is dat? Een orgaan!? “Dat is tandsteen!” zegt ze! Hoewel het gruwelijk is om te zien, denk ik alleen maar: jongens, als ik hier straks klaar ben, ben ik vast twee kilo kwijt! Aan tandsteen, dat dan wel, maar twee kilo is twee kilo! 

“Nu nog even polijsten en dan zijn we al klaar!” Als ik het tandenborstel-achtige dingetje zachtjes over mijn tanden voel gaan, weet ik dat ik de behandeling overleefd hebt. Dat schrapen mag ze de volgende keer wel weg laten, dat polijsten is heerlijk!

Ik mag spoelen (weer bloed!) en dan mag ik in de spiegel kijken en WOW! Wat glad, wat mooi, wat glimmend, wat schoon, wat wow! Ik blijf kijken en lachen en met mijn tong over mijn tanden. Dit had ik jaren eerder moeten doen!

In totalen euforie maak ik meteen een nieuwe afspraak! We lachen nog even, kletsen nog even, maken nog een selfie en dan ga ik, met een dikke, brede prodent-smile, de deur uit! file2.jpeg Tot over een half jaar, Brenda! Dan begint mijn mondhygiëniste-cyclus waarschijnlijk gewoon weer op nieuw, maar ik zal er uit eindelijk gewoon zijn!

 

 

Advertenties

One thought on “Mijn Mondhygiëne Avontuur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s