Niet Geslaagd?

A long, long time ago.. toen ik nóg jonger was… zat ik met een soort van gemaakte spanning te wachten op hét telefoontje. Hét telefoontje van mijn geweldige leraar om mij te vertellen dat ik niet geslaagd was. Mijn zusje deed in datzelfde jaar eindexamen en was, zoals verwacht en zoals het telefoontje bevestigde wél geslaagd. En dat was wat.
De vlag ging uit (voor mijn zusje) en ik kreeg smsjes binnen (back in the days) of ik toch, buiten alle verwachtingen om, geslaagd was.
Niet dus….

Afbeeldingsresultaat voor too cool for school ecard

Mijn carrière als leerling/student is nooit over rozen gegaan. Ik pas niet in het hokje “student”. Ik ben niet dom. Alles behalve. Maar school is zeg maar niet zo mijn ding.

Na mijn MAVO keurig in vier jaar te hebben afgerond (toen ging de vlag dus wel uit) wilde ik na een jaar “proeven aan het studentenleven” toch de HAVO gaan doen. Mijn oude school, die letterlijk tegenover het huis van mijn ouders staat, wilde me liever niet terug en dus was ik aanwezen op de VAVO. Volwassenonderwijs. Een half uur met de bus of een uur met de fiets. Hell. En toch, ondanks de afstand, heb ik daar de tijd van mijn leven gehad.

Afbeeldingsresultaat voor het komt wel goed schatje
kaartje van ByBean

Deze Vavo, die gevestigd was in een noodgebouwtje naast een ROC, was the place to be voor iedereen die, wegens omstandigheden niet naar een ‘gewone’ school konden. Lees: mensen die iets te veel lol wilden hebben om zich druk te maken over school. Het was een school waarin we m en masse meer spijbelden dan aanwezig waren. Waar we tafels op de gangen slepen om daar gezamenlijk boekverslagen te maken. Waar we de leraren met een subtiele “Meneer, vertel nog eens over uw vakantie in Frankrijk” overtuigden dat vakantiefoto’s laten zien veel leuker was dan les geven. Het was de school waar ik mijn allerbeste vriendinnetje ontmoette, waar ik heel veel andere geweldige mensen heb ontmoet, waar ik voor het eerst hoteldebotel verliefd werd en waar we een te gek tijd hadden. En toen, na heerlijke jaren, moesten we examens doen.

Mijn vriendinnetje en ik kwamen, zelfs tijdens deze examens, standaard te laat. Alle leraren hadden de hoop al opgegeven. Allemaal, op één na. Onze wiskundeleraar heeft altijd hoop gehouden dat het uiteindelijk wel goed zou komen…

Spoiler alert: Hij kreeg uiteindelijk gelijk.

“Goed” kwam het de eerste twee jaar niet. Allebei waren we niet geslaagd en het telefoontje met het “slechte” nieuws kwam dan ook niet geheel als een verrassing. Nogmaals, ik ben niet dom. En achteraf denk ik dat ik misschien bewust niet geslaagd ben die eerste keer. Ik had (en heb) geen idee wat ik met mijn leven moest. Welke opleiding ik moest kiezen, welke richting wilde ik op. Door niet te slagen kreeg ik een jaar langer bedenktijd. Om mijn Havo-diploma als nog te halen, moest ik twee keer in de week ’s avonds naar school. Voor Duits en Wiskunde. Overdag werkte ik in de Horeca.

Afbeeldingsresultaat voor vlag uit geslaagdZo’n avond school zag er als volgt uit. Ik haalde mijn vriendinnetje op, we reden naar Enschede waar de school zat, we gingen eerst naar een Chinees restaurant vlakbij de school om een loempia en soep te halen, we reden met al ons eten naar school, kwamen veel te laat de klas binnen lopen, aten onze loempia en onze soep en gingen dan weer weg. Met hakken over de sloot en met heel veel “we zien het door de vingers” en “we knijpen wel een oogje dicht” van de leraren die ook wel wisten dat wij, en met ons vele andere leerlingen op datzelfde “kneuzenschooltje” niet achterlijk waren maar gewoon nooit school-materiaal zouden worden, hebben we uiteindelijk toch ons diploma weten te bemachtigen.

We vierden feest maar hadden geen idee wat we nu moesten doen. Mijn vriendinnetje en ik besloten niet veel later om samen in een “geen-studenten” appartement in hartje Enschede te gaan wonen. We werkten ons allebei een slag in de ronde, waren zes avonden in de week in de stad te vinden, gingen kruipend naar huis, gingen vervolgens weer een dag hard aan het werk om diezelfde avond onze zuurverdiende centen weer uit te geven.

Afbeeldingsresultaat voor baz luhrmann sunscreen lyrics fourty yearNa nog een hele bende opleidingen heb ik het opgegeven. Ik ben niet geboren om student te zijn. Het is eeuwig zonde dat in de huidige maatschappij een papiertje super belangrijk is. Maar ik kan je, als ervaringsdeskundige vertellen, ook zonder dat papiertje kun je heel gelukkig en succesvol worden!

Dus ben je geslaagd? Gefeliciteerd! Ben je niet geslaagd? Het komt wel goed schatje. Doe vooral wat je leuk vindt. Ga ervoor! Wees gelukkig op jouw manier en niet op de manier waarop de maatschappij dat van je verlangt. Kras buiten de lijntjes. Geniet, heb lief, probeer, faal, probeer opnieuw. Dans, zing, schreeuw!

Maar wat je ook deze zomer, en de rest van je leven gaat doen.

Wear Sunscreen! 

Advertenties

One thought on “Niet Geslaagd?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s