Bolle BabyBuik update #1

Jullie hebben natuurlijk allemaal mijn verrassingsvlog gezien! Wow wat veel toffe reacties kwamen hierop! Dank jullie wel! Ik had jullie van de verdere zwangerschapsvorderingen graag eerder op de hoogte willen brengen maar ik bleek nog maar zo pril zwanger te zijn dat ik eerst even de 1e termijn echo wilde afwachten. Deze hadden we vandaag en dus is het hoog tijd voor een eerste echte “Bolle BabyBuik Update!”

Nadat ik een paar weken geleden een positieve test in handen had, (hierover volgt nog een blog want deze actie was weer behoorlijk apartig) David het heugelijke nieuws had medegedeeld en mijn beste vriendinnetje had gebeld (want ik móest het aan iemand kwijt!) belde ik met Vivre.

Afbeeldingsresultaat voor vivre verloskundigen praktijk logoVivre is een verloskundigenpraktijk in Enschede waarvan de verloskundigen mij tijdens de vorige zwangerschappen enorm leuk, lief, gezellig, enthousiast én deskundig hebben geholpen. Deze praktijk voelt zo vertrouwd dat ik hier graag weer naar terug wilde tijdens deze zwangerschap. Destijds woonden we nog in Enschede en dus was nu wel even de vraag of ik, als inwoonster van Hengelo, wel bij deze praktijk mocht. Gelukkig kan dat en we prikken meteen een datum voor de eerste echo.

img_6401Vrijdag, 21 juli, aan het einde van de middag is het dan eindelijk zo ver. David geeft echter al een paar dagen van te voren aan dat hij toch echt niet eerder van zijn werk naar Enschede kan komen en hoewel ik dit jammer vind, snap ik het heel erg goed. Daarom gaan Boaz en ik samen. Chantal heet ons, ondanks dat we wat aan de late kant zijn, van harte welkom en even later roept Karin ons binnen voor de eerste controle. Ik herken Karin niet meteen maar het blijkt dat zij ook de eerste controle bij Midas heeft gedaan (destijds als invalster) en dus is het ijs gebroken en begin ik zenuwachtig te kletsen over van alles en nog wat en over de zenuwen die ik al dagen voel.

Omdat ik zo’n rare, onregelmatige cyclus heb, heb ik geen idee hoe lang ik al zwanger ben. Karin stelt voor om daarom maar meteen te beginnen met een echo zodat we meer info hebben en van daaruit een plan kunnen maken over hoe nu verder.

Vivre heeft sinds een paar maanden een eigen echo ruimte. Helemaal ideaal dus! We lopen samen naar dit kamertje, ik ga liggen, Boaz zit naast me en Karin en ik kletsen nog een beetje honderd meter dom in het rond. Ik weet nu niet meer waar over. Tussendoor meldt Karin nog even dat ze de gel op mijn buik gaat smeren en dat deze misschien een beetje koud kan aanvoelen. Geen probleem. Terwijl zij op het schermpje voor haar kijk, kan ik op een ander scherm recht voor mij ook mee kijken. Karin zet het echo-ding tegen mijn buik, zij kijkt naar haar schermpje, ik kijk naar “mijn” schermpje …

en ik zie dit….

img_6375

Ik probeer nuchter te blijven denken. “Ik ben een leek, ik heb helemaal geen verstand van echo’s, waarschijnlijk zit ik tegen de nieren aan te kijken, of een blaas, of  mijn longen, weet ik veel, ik heb er geen verstand van!” En terwijl al deze gedachten door mijn hoofd flitsen, kijkt Karin mij aan en vraagt met grote ogen of ik het zelfde zie als zij.

Twee. Twee! Er zwemmen twee piepkleine garnaaltjes in mijn buik!

“Ik denk dat ik nu even mijn man moet bellen!” Stamel ik. Karin zegt dat ze, voordat ik ga bellen, eerst even wil kijken of alles goed is, of er wel twee hartjes kloppen en….

En op dat moment wordt er op de deur geklopt. Chantal roept of ze naar binnen mag komen en ik roep:” JA!”. Ik kan op dat moment alle mentale hulp gebruiken dus laat iedereen maar binnen komen! Niet Chantal komt binnen, maar David! Ik kijk hem aan, zeg met een trilstemmetje: “Ik wilde je net bellen…. ” David kijkt mij aan, hij kijkt naar Karin, hij kijkt naar het scherm en schreeuwt intenst gelukkig: TWEE!!

Op dat moment kan ik alleen maar huilen en denken “ooooh ik word zoooo dik!”. David vraagt honderd uit over de baby’s in mijn buik en ik denk “We hebben een nieuwe auto nodig, en een nieuwe kinderwagen. Een extra bedje. En oooh die luiers…zo veel luiers!”

Karin is zelf ook behoorlijk onder de indruk en geeft al snel aan dat ik, na het zien van deze twee, zal worden doorgestuurd naar de gynaecoloog. Dat is blijkbaar een standaard procedure. Ze maakt in alle rust de echo af, beantwoord al Davids vragen en vraagt regelmatig hoe het met mij gaat.

Afbeeldingsresultaat voor twin stress ecardDe rest van het consult gaat een beetje aan mij voorbij. Ik zal door het ziekenhuis gebeld worden voor een nieuwe afspraak en een nieuwe echo en verder moeten we nu gewoon afwachten hoe het gaat. Thuis vertellen we het onze ouders en weer moet ik huilen. Twee. Twee!

Vier dagen later hebben we de eerste afspraak bij de gynaecoloog. Ik krijg extra ijzertabletten en foliumzuur voorgeschreven. Ik krijg nogmaals een echo waarop weer twee mini garnaaltjes met een klein kloppend hartje te zien is en verder moet ik afwachten. Ik ben dan negen weken zwanger en meer dan wachten kunnen we niet doen. Bij de volgende echo, de termijnecho rond 11 weken, zal er meer duidelijk worden.

De weken die volgden leken een eeuwigheid te duren! Ik voelde me slecht, alsof ik een mega kater had. Ik was enorm moe, had zere benen, nachtmerries, koude voeten en heel veel hoofdpijn maar verder voelde ik me niet zwanger en dat maakte me enorm onzeker.

img_6771Vandaag hebben we de 12-weken echo gehad.  Hierop zagen we twee prachtige garnaaltjes, die ondertussen al echt op kindjes lijken, dansend  in mijn buik. Ieder in hun eigen bubbeltje, en ieder met een sterk kloppend hartje.

 

Nu geloof ik het echt. Ik ben zwanger. Hartstikke zwanger. Van een tweeling!

Ik wil Karin, Chantal en de andere meiden van Vivre bedanken. Ondanks dat ik er maar 1 keer ben geweest heb ik me heel erg welkom gevoeld en vind ik het geweldig dat jullie telefonisch contact blijven houden om mijn zwangerschap, al dan niet van een afstandje, in de gaten te houden! Ik zie jullie gewoon aan het kraambed weer! 

Advertenties