Over de trol, de soep en de zwangerschapshormonen

Afbeeldingsresultaat voor dare to speakDe open brieven vliegen je tegenwoordig om de oren. Iedereen deelt zijn verhaal op social media over die ene vreselijke moeder die haar kind zonder sokken in de kinderwagen meeneemt naar buiten,  of over die ene man die zijn dienblad val lege bordjes bij Ikea op tafel liet staan terwijl iedereen toch echt weet dat je je dit bij het desbetreffende opruimpunt moet brengen. Die open brieven gaan viral. Hartstikke mooi natuurlijk want delen vergroot de kans dat de vreselijke persoon in kwestie de “brief” ook daadwerkelijk onder ogen krijgt. Wat volgt zijn ook nog eens duizenden reacties van mensen die net zo geshockeerd zijn als de schrijver zelf.

Ik zou ook zo’n brief kunnen gaan schrijven. Een brief aan die ene vrouw, we noemen haar “trol”, met haar belachelijke actie. Maar dat doe ik niet…

Vrijdagmiddag, lunchtijd. Wij lopen met veertien man sterk de La Place binnen voor een korte pitstop (niet zo kort als de pitstops van Max, maar je snapt me vast). We hebben honger en de heerlijke geuren maken ons zo mogelijk nog hongeriger. Kinderen willen natuurlijk allemaal een gebakje, of een saucijzenbroodje. En vooruit, het is nog vakantie dus waarom niet! David en ik gaan voor een broodje tonijn, een broodje warme beenham met honing-mosterd saus, een kaasbroodje en een rijstevlaai met slagroom. Godogod wat heerlijk allemaal. Maar terwijl wij zitten te genieten van onze broodjes, genieten de kinderen net zo hard van onze broodjes mee. Een hapje hier, een hapje daar en weg is mijn broodje! De baby’s en ik hebben nog honger en David wil ook nog graag een broodje met tonijn voor onderweg en dus loop ik even terug voor een tweede rondje.

Het is druk, begrijpelijk want het is lunchtijd. Bij de koffiecorner, vlak voor de kassa, begint de rij. En de rij loopt door tot halverwege de warme broodjes. Mensen die nog koffie moeten bestellen, moeten dat eerst even door geven en kunnen vervolgens afreken bij de ene kassa die open is. Niet heel handig tijdens de drukte en dat heeft een medewerkster van La Place in de gaten. Niet veel later neemt zij plaats achter kassa 2 en roept om dat iedereen die geen koffie meer hoeft te bestellen ook wel bij haar mag afrekenen.

Afbeeldingsresultaat voor erwtensoep la place

Even voor het beeld. Er staan drie mensen voor mij. Twee ervan moeten nog koffie bestellen, een derde staat op het punt om te betalen bij kassa 1. Achter mij staat een mevrouw die ook geen warme dranken hoeft te bestellen en daarachter staat een stelletje die ook klaar is om te betalen. Ik ben dus de eerste in de rij die naar kassa 2 kan lopen en ik maak dan ook aanstalten om, met mijn dienblad vol broodjes én dikke buik, langs de rij wachtende mensen te lopen om naar kassa 2 te waggelen. Net op dat moment sjeest “trol” langs mij heen. Op haar dienblad heeft ze twee schaaltjes soep. Een erwtensoep en een Chinese tomatensoep. Ze sjeest niet alleen lang mij (en de mensen achter mij die met mij mee naar kassa 2 wilden lopen) heen, maar ook nog eens op een dusdanige lompe manier dat ik wil aan de kant moet gaan en haar voor moet laten.

Afbeeldingsresultaat voor ecards hormones pregnancy due to the influence of pregnancy hormonesHet zullen de hormonen geweest kunnen zijn, of de honger, of de vermoeidheid na een weekje vakantie, of het feit dat trol gewoon echt een trol is, maar ik heb geen zin om haar zo maar voor te laten gaan. Tegen de tijd dat ik bij kassa 2 ben, heeft de kassière de erwtensoep van de trol al aangeslagen en ik moet dus gewoon even rustig wachten.

Terwijl ik rustig wacht, besluit ik om het er niet bij te laten zitten. Ik haal even adem en probeer mijn innerlijke zen-modus te vinden, die (dankzij de hormonen, honger, vermoeidheid, trollerigheid) heel die weg gestopt zit. “Mevrouw, eigenlijk was ik eerst aan de beurt hé? Ik, en de andere mensen achter mij, stonden immers vóór u in de rij.” Zonder dat ze op kijkt van haar dienblad vol soep, snauwt ze kortaf: “Dan had je maar sneller naar de kassa moeten lopen.”

Oei, foute opmerking. “Als ik sneller naar de kassa was gelopen, hadden wij nu allebei die hete soep over ons heen gehad! U (allemachtig wat bleef ik vriendelijk) gaf me niet de kans.” De kassière kijkt mij aan en besluit dat het een goed moment is om ook haar mening te geven. Ze geeft mij gelijk. Ik stond vooraan en ik had eerst gemogen. 1-0 voor mij. Zo voelt het.

Afbeeldingsresultaat voor ecards hormones pregnancy due to the influence of pregnancy hormonesTrol zegt niets meer, blijft met een zuur gezicht naar haar soep kijken en rekent zelfs af zonder haar ogen van de snert af te wenden.

Mijn handen trillen op dat moment. Ik kan zo slecht tegen onrechtvaardigheid. Ook op microscopische schaal zoals deze situatie. Ondanks dat ik een beetje kook, weet ik mijn kalmte te bewaren: “Maar graag gedaan dat ik “mijn” plek in de rij niet zo agressief heb geclaimd zoals u dat wel heeft gedaan, anders was het goed mis gegaan. Fijne dag!”

Trol loopt weg. Met soep en al. Ik tril nog steeds een beetje maar ben zo blij dat ik er wat van heb gezegd. Ik ben trots op mezelf en zie in de ogen van de kassière dat ook zei een beetje trots op mij is!

Even later lees ik in de auto dat passief agressief reageren niet dé manier is. De laatste zin had ik dus beter anders kunnen verwoorden. Weet ik dat voor de volgende keer. Maar toch ben ik er van overtuigd dat rechtstreekse confrontatie beter is, dan achteraf achter je computer kruipen en je frustratie daar weg te typen.

Afbeeldingsresultaat voor bad ass womanOkay, eerlijk is eerlijk. Ik heb nog een klein beetje frustratie in mij over dit hele voorval en ik weet dat schrijven therapeutisch kan werken maar toch…

Als je een probleem hebt met iemand, wees dan gewoon zo bad ass om diegene er even persoonlijk op aan te spreken!

 

Advertenties

5 thoughts on “Over de trol, de soep en de zwangerschapshormonen

  1. Ohhh kan daar ook zo slecht tegen he,gatverdamme…groot gelijk dat je er wat van zei,beetje jammer dat ze zelf zo kak reageerde…ze ziet toch ook dat je zwanger bent en dat je een dienblad in je handen hebt..aaargggghhhh,frustreer even met je mee.
    Had het zelf pas bij bakker Bart,komt een oude dame binnen met rolator en ze liep als spidi Gonzales he echt….ik wilde net m’n bestelling doorgeven,blert ze dat ze een halfie bruin mot😂😂😂 ik moest al lachen en zeg dus ach mevrouwtje als u zo’n haast heeft op uw leeftijd dan mag u van mij wel voor hoor….je had d’r hoofd moeten zien toen,ze werd rood hahahaha.

      1. Vreselijk irritant idd,maar waarschijnlijk vinden ze dat van ons ook hahahaha
        En ja ik heb er wat van gezegd,* ik heb namelijk ook een probleem,ik zeg wat ik denk en denk wat ik zeg😂* Ik werk in een supermarkt en als mensen gehaast doen of daarom geïrriteerd doen…zeg ik vaak van uhh je hoeft niet naar je werk toch? ( dit zeg ik overigens alleen tegen mensen die ik heel goed ken en al tig jaar in de winkel komen ,werk er al 29 jaar hahahaha en de meeste ken ik bij voornaam en al en weet dat ze niet werken of niet meer hoeven te werken)

  2. Knap je dat op dat moment zo goed kon verwoorden! Ik kom op zo’n moment nooit uit m’n woorden en zit dan vervolgens nog een hele dag te bedenken wat ik eigenlijk had moeten zeggen, da’s ook heel frustrerend 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s