Mijn “niet zo zoete” Mijlpaalkaartjes

Mijlpaalkaarten zijn hot! Je scoort de leukste mijlpaalkaarten bij fijne webshops of krijgt een iets minder leuk pakketje kaartjes bij een pakje boter, of in de Blije Doos. Maar ik vind die standaard Mijlpaalkaarten persoonlijk een beetje zoetjes. Een beetje te blij.

Zo blij is dat hele zwangerzijn helemaal niet!

En daarom maakte ik mijn eigen Mijlpaalkaarten!

Ik krijg mijn armen niet meer om mijn buik

mijlpaal 1.jpgWeek 26 is aangebroken en ik krijg mijn armen niet langer om mijn buik. Het is wat. De buik is zo groot, en ik verwacht dat deze zelfs nog groter gaat worden! Geen wonder dat ik soms een beetje om val omdat ik ondertussen topzwaar ben! Mijn buik doet af en toe pijn omdat deze zo waar en hard is. Dan wil ik mijn armen aan de onderkant om mijn buik vouwen voor een klein beetje steun en stevigheid. Nu lukt dat dus niet meer. Wát een mijlpaal!

 

 

Ik heb de 100 kilo aangetikt! 

mijlpaal 4Die kilo’s mensen. Die verrekte kilo’s! Nou was ik natuurlijk al niet de vederlichtste voordat ik zwanger werd maar die 100 komt nu wel verdomd dicht bij! Mijn missie is om daar onder te blijven, maar met nog een week of 12 te gaan zou het zomaar eens kunnen gebeuren dat ik deze mijlpaalkaart nodig ga hebben. Maandag, na de bevalling begin ik wel weer met dieeten, en een workout of drie per dag. En wie weet ben ik in de zomer van 2047 wel weer bikini-proof. (tegen die tijd hebben ze toch wel een superslank-in-twee-minuten-pil uitgevonden toch?!)

Een kerst zonder wijn, is geen kerst

mijlpaal 3.jpgIk mis wijn. Echt. Ik kan van alles wat verboden is heel goed afblijven. Ik snak niet naar gerookte zalm, of sushi met verse tonijn, of een broodje filet americain met uitjes, of een bagel met parmaham. Maar wijn (en alle andere soorten drank) mis ik heel erg! En ja, er is hele lekkere alcoholvrije wijn, maar kom op. Ik drink de wijn niet alleen voor het smaakje, ook voor de buzz. Dat wijntje rond de klok van vijf terwijl ik sta te koken en de kinderen, eindelijk stil, voor de tv zitten en waardoor je de dag en alle hectiek een beetje van je af voelt glijden. Of dat wijntje op zaterdagavond, terwijl je op de bank zit met een broodje filet americain en een goede film. Of dat wijntje op een nazomerse dag op het terras. Dikke jas aan, sjaal om, handschoenen aan en in de laatste zonnestralen van het jaar genieten. Over glühwein nog maar niet te spreken. Maar ook deze kerst, en oud en nieuw, ga ik wijnloos doorbrengen. Volgend jaar daarentegen: David, dan rijd jij!

Zwangerschapskleding past niet meer!

mijlpaal 5.jpgIk heb in het begin van de zwangerschap een paar broeken met meegroeiband gekocht. Ik ben daar dus ondertussen uitgegroeid! De broeken zelf passen nog prima, maar de band zit zo strak om mijn buik dat het niet meer lekker voelt. Ik ben nu overgestapt op zwangerschapsleggings en jurkjes met heel veel rek. Ik hoop dat ik daar de komende weken nog meer door kom want broeken zitten er de eerste tijd niet meer in ben ik bang!

Consessies doen

mijlpaal 7Zwanger zijn lijkt toch verdacht veel op het echte leven. Ik wil alles, maar niet alles kan. Ik wil een mega dure Bugaboo maar een goedkopere kinderwagen doet ook wel zijn werk en zorgt dat wij ook nog een boterhammetje kunnen eten. Ik wil dolgraag de dure Stokke Home kinderkamer, maar we hebben twee ledikantjes waar de baby’s ook heerlijk in zullen slapen. Ik wil, ik wil, ik wil… Mijn hormonen zijn soms enorm onredelijk maar gelukkig is er nog iemand (David) die de financiele situatie een beetje onder controle houdt en mij duidelijk weet te maken dat het de baby’s echt niet uit maakt of ze nou sokjes van de Action of van Louis Vuitton aan hebben!

Jaloers op zwangere celebs

mijlpaal 6.jpgKijk ze lopen op hun hoge hakken en hun superstrakke designer jurkjes. Zelfs niet zwanger zie ik niet zo glamoureus uit als zij. Totaal geen opgeblazen zeekoeien die strompelend vooruit komen. Niets niet steunend en puffend van muur tot muur lopen omdat ze anders omvallen. Niets geen zwangerschapskleding die niet meer past. Verdorie! Trutten zijn het!

 

 

Ik heb iemand geslagen die ongevraagd aan mijn buik zat

mijlpaal 10.jpgMensen die ik ken en die af en toe even willen voelen, dat vind ik helemaal goed. Geen problemen mee. Met de nadruk op af en toe. Een wildvreemde die zomaar zijn hand uit steekt om even te voelen, dat trek ik niet. Helemaal niet als ze er nog zo half genant bij beginnen te lachen en iets uitkramen als “zo, jij hoeft ook niet lang meer hé?”. Blame it on the hormons maar zo’n iemand krijgt dus gewoon een klap, in zijn gezicht, het liefst met een barkruk ofzo. Verder ben ik heel erg lief!

 

Ik liet een dikke stinkscheet in het openbaar

mijlpaal 9.jpgIn niet zwangere toestand heb ik mijn darmen behoorlijk onder controle. Zwanger is dat een heel ander verhaal. En dat geldt niet alleen voor mij. Iedere zwangere vrouw (dus ook die celebs in hun strakke designer jurkjes en achterlijk hoge hakken) heeft een hogere dosis progesteron en dit hormoon heeft invloed  op je spijsvertering. Progesteron ontspant het zachte spier weefsel in je lichaam. Dus helaas ook het spierweefsel dat je helpt je voedsel te verteren. Het weinig fraaie resultaat is : je voelt je opgeblazen, winderig en je hebt last van je maag. Vooral als je lekker hebt gegeten. (bron) Namens alle zwangere vrouwen, sorry!

De laatste keer sex

Collage 2017-11-24 08_57_05.jpgSoms is het niet altijd duidelijk wanneer die keer is, maar er komt een moment dat het vóór de bevalling niet meer helemaal lekker gaat en ná de bevalling ook niet iets is waar jij (je partner denkt hier misschien anders over) om zit te springen. Of je nu van voor tot achter ingescheurd, of van links naar rechts open gesneden bent om de baby met een keizersnede op de wereld te helpen. Het doet gewoon pijn! Poepen doet al pijn! Gelukkig is de laatste keer sex vaak niet letterlijk de laatste keer. Ooit komt er wel weer een moment dat jij er net zo klaar voor bent als je partner. Tot die tijd, doei met je lust!

Mijn water is gebroken in de supermarkt

mijlpaal 8Gelukkig nog nooit mee gemaakt, maar het kan maar zo gebeuren natuurlijk! Dit, samen met enorme persweeën naar het ziekenhuis moeten rijden en niet op tijd bij het ziekenhuis kunnen komen door meters dikke sneeuw,  is wel ongeveer mijn ergste nachtmerrie. Maar een selfie, mét deze mijlpaalkaart, lijkt me dan wel weer hilarisch! Ergens tussen de chips en de blikken soep, terwijl personeel met een dweil in de weer is, maak jij in je natte broek nog even een foto! #epic

Maar ondanks alles is zwanger zijn natuurlijk gewoon magisch en moet je genieten van elk moment en je er goed van bewust zijn dat het maar tijdelijk is en alles.

Advertenties

10 thoughts on “Mijn “niet zo zoete” Mijlpaalkaartjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s