Wolferien in 2017

2017. Ik denk toch wel een van de meest bewogen jaren in mijn 34 jarige bestaan. (ja, jongens, ik ben al 34!) Er zijn momenten geweest dat de tijd stil leek te staan en ik bleef hangen in ellende en onrust en verdriet. En er zijn momenten geweest die veel te snel gingen, die voorbij vlogen, die te heerlijk waren om te vangen in tijd. Hoogste tijd voor een jaaroverzicht!

Afbeeldingsresultaat voor sadJanuari begon ik te bloggen met een masker op. Ik begon al een bezetene met een grote schoonmaak. Alles moet schoon en fris en opgeruimd en tussen het decluteren door maakte ik nog een heerlijke sushitaart én goddelijke pindakaas/oreo brownies. Pas aan het einde van de maand blogde ik hoe het echt met mij ging. En dat was alles behalve goed. Ik zat er helemaal door heen en schaamde me diep hiervoor. Maar mede dankzij jullie en heel veel liefde en steun van mensen die dicht bij mij staan, kwam ik er uiteindelijk weer boven op.

img_9115In februari ging ik mijn eerste mondhygiëne avontuur aan! Super spannend! Met lood in mijn schoenen ging ik naar de praktijk van Brenda, terwijl het deze keer enkel om een intake gesprek ging en om even te controleren hoe de tanden er bij stonden! Het zou nog twee maanden duren voor ik genoeg moed had verzameld om voor een echte behandeling te gaan! Alle angst voor niets! Ik ben ondertussen al weer een keer geweest én de volgende afspraak staat ook alweer!

 

dsc_03911.jpgEn dan is het maart en verliest Boaz zijn allereerste melktandje! Een mijlpaal, of een einde van een era. Het is maar hoe je het bekijkt! Ik vond het best een dingetje! Ook een “first” maar veel minder leuk dan het wisselen van de melktandjes: Midas valt van de trap en ik ben in 5 seconden 10 jaar ouder en een stuk grijzer! Ondertussen maak ik een hele lading try outs voor het paasbuffet. Heel vervelend om al die gerechten te maken, te fotograferen en daarna op te eten… weggooien is ook zo zonde!

 

Weer een mijlpaal in april: ik knal mijn allereerste vlog online! Hartstikke fout, hartstikke Twents, hartstikke onprofessioneel maar zooooo leuk! Een paar dagen later staat de tweede online! Uit alle reacties blijkt dat jullie mijn vlogs ook leuk vinden! Wie weet ga ik er in 2018 meer maken!

In mei piste ik buiten de boort. Ik maakte dé fout en ging vreemd. Omdat ik overal over blog, blogde ik hier ook over en jullie vonden het hilarisch! Verreweg de best gelezen blog van de maand mei. En terwijl ik probeerde mijn relatie te redden, spendeerden wij als gezin iedere vrije dag op de camping.

Afbeeldingsresultaat voor oldenzaal wolferienIn juni knalde ik mijn 300e blog online en beantwoorde ik heel veel vragen van jullie! (Heel erg leuk om te doen, dus mocht je nog vragen hebben: stel ze!) Daarna raakte ik een beetje mijn blog-mojo kwijt. Ik heb het eerste half jaar heel veel geblogd. En niet alleen omdat ik het super leuk vind, maar ook omdat het therapeutisch werkt. Na een half jaar had ik het niet meer echt “nodig” en had ik zo veel behoefte aan rust. Daarnaast speelde er nog iets anders mee. Iets dat ik niet had zien aankomen…Iets piepkleins dat uiteindelijk twee piepkleine iets bleken te zijn.

Dat piepkleine supergrote nieuws deelde ik in juli met jullie! Weer in vlogvorm en jongens wat ben ik blij dat ik dit op deze manier met jullie heb gedeeld! Ik kijk deze vlog nog regelmatig, met tranen in mijn ogen en een dikke glimlach om mijn mond, terug!

In augustus deelde ik niet veel, maar wat ik deelde was enorm! Zwanger van een tweeling! De eeuwige vermoeidheid en de lange dagen die wij op de camping door brachten zorgden ervoor dat ik verder niet heel veel heb geblogd. Het groeien van de twee mini ukkies in mijn buik hadden op dat moment voorrang op alles!

Vanaf september blogde ik weer lekker veel. Heel veel over baby’s, natuurlijk. En terwijl het nooit mijn bedoeling is geweest, werd Wolferien steeds meer en meer een mamablog. Ik hoop wel van harte dat het nog steeds geen mamablog is waar mensen jeuk van krijgen. Dat het niet te zoetsappig is, te koekoekaka, te oooh poedeltie, maar gewoon stoer, eerlijk, grappig met een beetje fluffy-ness. De gender reveal is de best gelezen blog van deze maand en het is geweldig om te zien dat jullie net zo nieuwsgierig waren als ik!

En terwijl ik in oktober bezig was met babynamen, babykamer, babykleertjes en nog veel meer leuke baby-dingen, kregen we bij de 20 weken echo te horen dat alles toch niet zo perfect ging als we gedacht/gehoopt hadden. Baby twee blijkt een paar vingers te missen en dat komt heel hard aan. Ik twijfel heel erg of ik dit met jullie moet delen maar David, held die hij is, weet hoe het mij in het begin van het jaar heeft geholpen om ellende van me af te bloggen en op zijn advies deel ik alles met jullie. De reacties die ik krijg zijn overweldigend, hartverwarmend en doen me enorm goed. Dank jullie wel. Allemaal!

img_0910.pngIn november beginnen we eindelijk met de babykamer. Mede door het nieuws van de 20 weken echo én omdat ik zelf heel veel twijfels heb gehad of de zwangerschap wel goed zou gaan, heb ik het babykamerklusproject (maar ook het kopen van babykleertjes bijvoorbeeld) heel lang uitgesteld. Ik wilde zo graag zekerheid dat alles goed zou gaan! Maar dat krijg je niet. Zelfs niet een dag voor de bevalling. Het is een compleet andere mindset die je jezelf moet aanleren. Negatieve gedachten zijn natuurlijk al helemaal niet goed voor de baby’s! Maar de stap van weten dat je positief moet blijven en daadwerkelijk positief blijven is best een hele stap! Toch kan natuurlijk niet alles voor me uit blijven schuiven en dus gaan we aan de klus! De mini sneak peak van de babykamer die in Bolle Babysbuik Update #15 liet zien zorgde ervoor dat dit de best gelezen blog van november werd!

En toen was het alweer december! Het jaar is, achteraf voorbij gevlogen! In december voelde ik me een stuk beter en had ik gelukkig energie om Sinterklaas, de verjaardag van Boaz, de verjaardag van Midas, hun gezamenlijke verjaardagsfeest, een kinderfeest en de kerstdagen goed door te komen! De best gelezen blog van deze maand, en van het jaar (!) bleek mijnAnti Zwitsal blog” te zijn! Heel tof hoe jullie allemaal reageerden op deze blog.

28317-17596558_1329547840460863_9102461058135621632_n2017 was een jaar met vallen en opstaan. En weer vallen, en weer opstaan… en weer vallen.. maar uiteindelijk altijd weer opstaan! Het eerste half jaar heb ik behoorlijk met mezelf in de knoop gezeten en heb ik meer gehuild dan ooit tevoren. En daarna kwamen er zes maanden van vreugde, blijdschap, verdriet, ongeloof, bezorgdheid, kwaaltjes en heel veel liefde. Liefde voor David, voor Boaz en Midas, voor heel veel lieve mensen die mij, via de blog, in real life of op welke manier dan ook, hebben geholpen, gesteund, mij aan het lachen hebben gemaakt, mij gerust hebben gesteld en mij erop hebben gewezen dat perfect niet imperfect is! En natuurlijk heel veel liefde voor twee minimensjes die nog steeds iedere dag een beetje groter worden en waarvan ik hoop dat ik ze over een week of zes in al hun perfectheid mag bewonderen!

En dus sluit ik deze blog, en dit jaar, af met een lach en een traan en weer een lach. Uiteindelijk altijd weer met een lach. Op naar 2018! Gelukkige jaarwisseling y’all! See you on the other side! xx

 

 

 

 

 

Advertenties

9 thoughts on “Wolferien in 2017

  1. Whoooeeehh! Ook hier een lach en een traan bij het lezen. (Die traan pink ik natuurlijk heel stoer en stiekem weg) Wat heb jij toch het talent om eerlijk en persoonlijk te schrijven en iedereen mee te laten lezen (zonder koekoekaka!!).. Dikke knuffel voor jou. Op naar een heeeel mooi en bijzonder 2018 met jouw 5 knappe mannen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s