Waarom ik geen borstvoeding ga geven

img_2962.jpgBorstvoeding: het witte goud. Dé beste start voor iedere pasgeborene. Bomvol antistoffen die je niet in flesvoeding aantreft en tijdens het huid-op-huid contact tijdens het voeden zou je ook nog eens het hormoon oxytocine aanmaken. Het knuffelhormoon dat de hechting tussen en moeder en kind stimuleert.

Win Win Win dus!

En toch ga ik geen borstvoeding geven.

Ruim vijftien jaar geleden heb ik een mammoreductie gehad. Dat ik niet de dunste was, a la, maar mijn borsten waren in verhouding zo mega enorm groot , dat ik daar wel heel veel moeite mee had! Na een paar onderzoeken en vele gesprekken met verschillende artsen kreeg ik groen licht. Ik mocht, omdat ik lichamelijke klachten kreeg van mijn te grote borsten, een mammoreductie ondergaan. Een borstverkleining.

Ik was op dat moment 19. En ondanks dat ik van de artsen en verzekering groen licht had gekregen, is een borstverkleining niet iets dat je zomaar doet. Het is en blijft een operatie die risico’s met zich mee brengt. Je snijdt wel in gezond vlees, de operatie is behoorlijk heftig, je houdt altijd littekens, de kans dat de borsten na de operatie toch weer gaan groeien is aanwezig, zeker op jonge leeftijd én de kans op borstvoeding na een borstverkleining is veel kleiner. Ondanks al deze risico’s, ging ik er vol voor. Ik had een hekel aan mijn borsten en van mij mochten ze er op dat moment wel helemaal af!

De operatie viel reuze mee en ik ging vrolijk verder met mijn leven en mijn kleinere borsten. De kans dat borstvoeding geven erg klein zou zijn na de ingreep, vergat ik gewoon. Het was een ver van mijn bed show. Totdat ik zwanger werd en de verloskundige tijdens een van de eerste afspraken vroeg of ik graag borst- of flesvoeding wilde geven.

Nou moet je weten, sinds de ingreep heb ik een rare relatie met mijn borsten. Waar ik eerst echt een hekel aan ze had, heb ik er nu niet zo heel veel meer mee. Hoe ze er nu uit zien, komt niet door mij maar door een arts. Ze horen niet meer echt bij mij. Toen de verloskundige mij vroeg wat mijn plannen voor de voeding waren, heb ik haar meteen vertelt dat de kans dat ik borstvoeding kan geven erg klein is en dat ik ook liever niet heb dat er een heel gedoe van gemaakt wordt. Als het niet kan, dan gaan we meteen over op de fles. Niet tot in den treure proberen, geen gefriemel aan mijn lijf.

img_2953En toen werd Boaz geboren. Een perfect, gekreukt, hongerig jongetje die al snel bij mij aan de borst werd gelegd door een verpleegkundige. We hebben het even geprobeerd maar er kwam niets en ik werd van alleen het proberen al heel ongeluk! De verpleegkundige die toen dienst had, vond echter dat ik gewoon even moest door zetten en na de heftige bevalling die uiteindelijk eindigde in een keizersnede, had ik geen puf om er tegen in te gaan. Boaz bleef huilen, ik kon hem niet voeden en voelde me gefaald in mijn eerste uren als moeder. Fijn begin!

Gelukkig kwam er de volgende ochtend een andere verpleegkundige die mijn frustratie heel goed begreep en meteen zag dat Boaz honger had. Zij haalde snel een piepklein flesje die Boaz binnen no time leeg had en sindsdien heb ik het hele borstvoeding nooit meer geprobeerd.

Op dag vier van de kraamweek werd ik wakker met een raar vlekje in mijn shirt veroorzaakt door twee verdwaalde druppeltjes melk. Meer dan dat is het nooit geworden. Geen stuwingen, geen zere borsten, geen lekkage, geen ellende. Niets.  Bij Midas kwam er zelfs helemaal geen melk. Lang leve flesvoeding!

img_2950Boaz en Midas hebben het altijd heel erg goed gedaan op flesvoeding, en hoewel flesvoeding het nooit zal winnen van borstvoeding, ben ik heel erg blij dat het er is! Tuurlijk heb ik wel eens rare reacties gehad op het feit dat ik het niet langer heb geprobeerd. De term “slechte moeder” is nooit letterlijk gevallen maar ik weet dat er mensen zijn die zo over mij denken dankzij mijn keuze in voeding. Daarbij op geteld dat ik zowel Boaz en Midas niet zelf gebaard heb en ik ook deze keer niet eens ga proberen om de jongens op een natuurlijke weg op wereld te zetten, stuit sommigen tegen de borst. Fuck them!

Ik ben er van overtuigd dat zowel de flesvoeding als de geplande keizersnede mij een betere moeder maken!


12 reacties op ‘Waarom ik geen borstvoeding ga geven

  1. Och, wat een nare start met Boaz. Heel fijn dat je de dag erna een begripvolle verpleegkundige trof. Hup voor jouw keuzes en hoe jij het doet. Daar heeft niemand anders iets mee te maken. Jouw lijf, jouw kinderen. En you rock, sowieso.

  2. Ik heb borstvoeding gegeven en de eerste 4 weken waren pure ellende. Nog nooit zoveel om mijn mama gehuild ’s nachts. De borstvoeding maakte van mij zeker geen betere moeder! Dan maar kolven en uiteindelijk toch 5 maand gegeven. De eerste winter is Alexia heel veel ziek geweest. Elke 2 weken een paar dagen overgeven…. En ik dacht iedere keer: wat erg dat mama’s die geen borstvoeding geven het schuldgevoel aangepraat worden. Ook met borstvoeding worden kindjes vaak ziek!

    1. Je hoort inderdaad wel heel erg vaak, dat fleskindjes sneller ziek worden. Die van mijn zijn amper ziek! Nooit lang een snotneus en ook een virusje zijn ze zo te boven. Heel goed dat jij het op jouw manier nog zo lang vol gehouden hebt en dat je niet tegen heug en meug hebt aangelegd! xx

  3. Hier liep de borstvoeding vanaf dag 1 geweldig.. Zo goed en zo veel dat ik eigenlijk vanaf het begin stuwing heb gehad. Ik kon absoluut niet genieten van het voeden en zag op tegen het moment vanwege de enorme pijn die ik had.. Bij elke voeding in tranen en mijn kindje niet willen aanraken. Ik denk dat het beter is voor je kleintje als mama doet waar ze zich goed bij voelt. Bij mij was dat stoppen met borstvoeding. Ik geniet nu zo veel meer van de voedingsmomenten en maak voor mijn gevoel veel meer knuffel hormoon aan met flesvoeding dan met borstvoeding, puur omdat ik er nu wel van geniet! Inderdaad zijn er mensen die het afkeuren, vooral omdat het bij mij wel goed liep: “nog eventjes doorzetten! ” Maar ik denk maar zo : ieder zijn eigen keus en vooral ook zijn eigen grenzen. Ik ga zo heerlijk mijn kleine meid een fles geven en na de tijd lekker lang knuffelen..

    1. heel goed dat jij je eigen keuze hebt gemaakt! Het moet ook wel prettig zijn, hoe je het ook doet, en als je er zo veel verdriet van hebt dan snap ik dat je bent gestopt! laat ze maar lullen! Het is jouw lichaam en jouw kind! lang leve flesvoeding! geniet ervan! xx

  4. Zeker doen waar je jezelf goed bij voelt! Mijn borstvoeding kwam super op gang maar ik werd er zelf erg erg onrustig en onzeker van, niet weten of hij wel genoeg dronk, en vond de gedachte dat ons klein mannetje zo afhankelijk was van mijn productie vond ik erg moeilijk. Na 5 weken gestopt ermee, beste keuze ooit! Ook met eem flesje wordt er genoeg geknuffeld en heb je een mega band met dat hummeltje. Zo kon ik zeker veel meer van hem genieten en ook eens iemand anders een flesje laten geven en met een gerust hart dat hij genoeg kreeg. Volgende maand wordt hij alweer 1 jaar! Beste jaar van mijn leven, tot nu toe 😉

    1. Super dat je, ondanks dat het “goed” ging toch je eigen gevoel hebt gevolgd! En inderdaad.. fles geven aan een klein hummeltje is ook zo heerlijk! En een goede band hangt ook echt niet alleen van borstvoeding af! xxx

  5. Ik heb het zelfs nooit overwogen, ik zag dat echt niet zitten. ( en dat als kinderverpleegster, schaamde ik mij niet !?) Ik heb ondertussen vier zonen, nu tussen 15 en 20, die bijna nooit ziek zijn. Doen waar je je goed bij voelt, en je vooral geen schuldgevoelens laten aanpraten!

  6. Ohh! Hier ook een borstverkleining gehad (toen ik 22 was) en ik was helemaal niet voorgelicht door de plastisch chirurg dat de kansen dan kleiner waren. Toen ik zwanger was van de oudste zelfs door de lactatiekundige het advies gekregen om het te proberen, want uit onderzoek zou zijn gebleken dat het grootste gedeelte toch “succesvol kan borstvoeden”. Nergens vond ik online succesverhalen en toen kwam de kraamzorg voor de intake en bleek zij eveneens lactatiekundige te zijn. Ik ben haar zooooo dankbaar dat zij letterlijk heeft gezegd dat ze er niet aan zou beginnen als ze mij was, omdat zij vanuit de kraamzorg alle ellende zien, die het ziekenhuis niet ziet (borstontstekingen, bijvoeden, hongerige babys). Uiteindelijk heb ik het wetenschappelijk artikel nog opgestuurd gekregen vanuit het ziekenhuis en daar bleek “succesvol voeden” te betekenen: melkproductie in de eerste week (oid). Niks over bijvoeden, complicaties etc…
    Ik heb me er lang rot over gevoeld, had graag borstvoeding willen geven, maar ook niet 10 jaar langer met die borsten hebben willen rondlopen. Ook hier geen druppel melk gezien, trouwens.

    Nu, zwanger van de tweede, begon de twijfel om het toch te proberen ook weer. Ik dank je even voor je openhartige blog, ik sta nu weer met twee benen op de grond: de fles is ook prima! 🙂 Ik moet me niet gek laten maken.

    1. Wat raar dat ziekenhuis zulke vreemde onvolledige info geeft! Geen melkproductie heeft ook voordelen! Geen stuwingen, geen zere borsten, niet iedere voeding zelf moeten doen! Omdenken! Fles is prima!! Xx

  7. Ja…dat wetenschappelijke artikel ( https://www.ntvg.nl/artikelen/succesvolle-borstvoeding-na-borstverkleining/volledig ) bevestigt vooral dat om het “succesvol” (volgens hun bijzondere maatstaven) te laten zijn, vrouwen vooral moeten worden geadviseerd en gestimuleerd het te proberen. Dat zal de desbetreffende lactatiekundige wel aan het doen zijn geweest. 😉
    Ik ben vooral blij (nu nog extra na jouw blog) dat ik de praktijkervaring boven de wetenschap heb gezet in mijn keuze. En dat omdenken: you’re so right!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s