Gestoorde gedachten van een zwangere stresskip

Terwijl vrouwen die tegelijk met mij zwanger zijn/waren rechts en links lopen te bevallen… waggel ik nog even door! Inclusief gestoorde gedachten … wat denk je?! Heel herkenbaar of moet ik toch maar vast een dwangbuis regelen ?!

DSC_0118 (2).JPGIedere keer wanneer ik de trap af moet, van zolder naar de eerste verdieping en daarna ook nog eens van de eerste verdieping naar beneden, ben ik als de doods dat ik van de trap val. En dat vallen schijnt niet heel goed voor de baby’s of de moeder te zijn. Mijn angst is niet helemaal onterecht want ik ben behoorlijk uit balans door mijn megabuik en ik zie niet waar ik mijn voeten neer zet. Echt, met klamme handjes en zweet in mijn bilnaad strompel ik naar beneden. Every Fucking Morning!

Dat eerste ochtendbezoekje aan het toilet. Super spannend, iedere keer weer. Vind ik een slijmprop in mijn ondergoed? Is het alleen maar vochtige afscheiding of is het een klein beetje vruchtwater dat langzaam maar zeker mijn baarmoeder uitlekt? Bloed ik niet tijdens het plassen? Baar ik niet tijdens het poepen?

Hoewel ik nu, nadat ik een half uurtje beneden ben, al heel erg moe ben en amper meer kan staan, wil ik wel douchen. Want wat nou als het vandaag gaat gebeuren?! Ik móet mijn oksels nog even een beetje scheren en tegen beter weten in ook nog een poging doen mijn “bikini lijn” (mijn toekomstige corrigerende mega badpak met pijpjes-lijn) proberen bij te werken. Als ik tijdens een poging deze lijn bij te werken erachter kom dat ik de lijn niet meer kan zien en niet eens meer kan bereiken, staak ik mijn pogingen maar weer eens en besluit ik er gewoon schijt aan te hebben! Alle schaamte voorbij! Scary Harry!

Afbeeldingsresultaat voor pregnancy crazyAl mijn kleren die nog enigszins passen, zitten in de was of in de koffer. Wat moet ik aan!? Gewoon weer de hele dag in een hemdje rond lopen in de hoop dat er geen dakdekker of  postbode of andere mensen als “verrassing” even langs komen? God, wat ben ik blij dat we in ieder geval iets voor de ramen hebben zodat ik ongegeneerd in mijn half nakie door mijn eigen huis kan lopen. Behalve, we hebben nog steeds niets voor de ramen en de hele buurt kan mee genieten! Nogmaals: Alle schaamte voorbij!

Boaz zijn tas moet iedere ochtend worden ingepakt. Een pakje drinken, wat lekkers, een broodje, een beetje fruit. Moet ik ook pakjes drinken in zijn vluchtkoffer doen? Is dat handig? En zie ik Boaz nog wel weer terug voordat de baby’s geboren zijn? Het kan maar zo zijn dat, terwijl hij nietsvermoedend op school zit, zijn broertjes zich aandienen! Oooh dan wordt hij weer grote broer zonder dat hij dat weet! Hallo tranen!

Het huis is, wederom, een puinhoop. Niet echt, het valt reuze mee, maar in mijn ogen is het een teringbende. En wat nou als ik vandaag ga bevallen? Ik kan het huis niet zo achterlaten. Dus even avec le slaghe de France erdoor!

DSC_0066“Vinden de baby’s de babykamer wel leuk?” Dat denk ik dan echt hé? Als ik mijn rondje babykamer doe. Alsof baby’s daar iets over te zeggen hebben! Alsof ze straks gaan lopen janken omdat ze het behang toch niet helemaal leuk vinden staan! Ik zeg het je: ik ben gestoord.

Honger! Even wat eten. Een afbakbroodje uit de oven met een gekookt ei. Lekker. Alhoewel. Dit ontbijtje dat voor mij heerlijk is, produceert vast een hele nare ontlasting. Kan ik het niet beter bij volkoren brood en fruit houden? Zodat, mocht het nú gaan gebeuren, ik er in ieder geval een solide keutel uit pers tijdens de keizersnede ?

Ik heb het telkens zo warm. Met vlagen lijkt het alsof ik op Curaçao in een winterjas rond loop! Mijn voeten en handen branden van de hoeveelheid vocht en ik heb het idee dat mijn hoofd in de fik sta. Ooh, ik zie zo op tegen de overgang!

Afbeeldingsresultaat voor pregnancy crazyGaan de baby’s wel in de mini kleertjes passen die ik heb ingepakt? Straks zijn ze hun eerste uren naakt omdat hun loedermoeder niet eens een fatsoenlijke maat kleren heeft in weten te pakken!

Mijn telefoon moet minstens 70% zijn opgeladen. Ten alle tijden! Het kan toch verdomme niet gebeuren dat ik op het moment supreme niemand kan bereiken omdat mijn “gameverslaving” (Dots, super sneu) er voor zorgt dat mijn batterij telkens helemaal leeg is gezogen?!

Bij iedere stap die ik zet: Ik knap, ik knap, ik knap, ik knap! Ik knap écht!

Kan ik nu een glaasje wijn nemen? Kan toch nu geen kwaad meer? Gewoon, één glaasje. Tegen de stress. Stress is ook niet goed voor kindjes. Toch? Of toch maar niet…

Wat gaan we vanavond eten? Kan maar zo de laatste avond met z’n viertjes zijn. Ik moet daar wel een beetje een bijzondere maaltijd van maken! Lekker uitgebreid mexicaans gaan eten. Alhoewel, dat is poepgewijs ook niet erg verantwoord! Stamppot andijvie met spekjes en zoetzure komkommer? Vinden de kindjes lekker, vind ik fijn, is niet heel heftig op de maag of de darmen. Geniale optie!

*2 seconden later* Fuck it, ik kan niet eens lang genoeg staan om instant aardappelpuree te maken! David moet maar even langs de supermarkt/cafetaria/pizzaria en dan eten we wel gezellig samen op de bank!

Voel ik de baby’s nog wel? Nu het zo vol in mijn buik is, kunnen ze zich amper nog bewegen. Dat is normaal, en daar moet ik me niet te druk om maken. Maar bij merk ik dat ze minder bewegen moet ik bellen. De tweestrijd! Aaaah daar schopt er één, en daar heeft nummer twee de hik. Dat zit dus nog wel goed, voor nu.

Oh mijn God. Ik heb straks vier kinderen. Vier. Vier! En een man! En een hond! Terwijl ik twee dagen geleden (ok, tien jaar geleden) nog tot half zes ’s morgens in de stad rond waggelde. Van de drank! Hoe dan!?

En als ik dan, zo rond half acht ’s avonds, weer naar boven kruip (naar boven is lastig maar gelukkig niet zo lastig als naar beneden gaan) denk ik: wat nou als het hier begint. En ze moeten mij met spoed naar het ziekenhuis brengen (want baby 1 in stuit, baby 2 erg groot geschat en over dwars én twee keer eerder een keizersnede gehad!) dan moet ik op een brancard dat mini trapje met die nare bocht af? Is het niet handig als ik op de kamer van de jongens ga slapen? Midas kan wel bij Boaz in bed en dan heb hoef ik nog maar één iets minder steile, iets minder bochterige trap af! Of zouden ze mij met een hijskraan uit het raam tillen? Qua gewicht lijkt me dit wel een betere optie. Arm ambulance personeel!

DSC_0009 (2).JPGEn dan lig ik in bed en neemt het aftellen in mijn hoofd verontrustende vormen aan. Nog 7 nachtjes, nog 5 keer Boaz  ’s morgens helpen met aankleden, nog 4 keer Midas ’s middags in bed leggen en hem een kusje geven en dan die trap weer af. Ik kan nog wel een wasje draaien morgen. Ik moet eigenlijk de bedden nog opmaken, maar daar heb ik ook nog even tijd voor. Ik wil nog zo graag goede foto’s maken maar ik heb nog maar zeven dagen en de weersvoorspellingen zijn shit. Ben ik er nog bij als Boaz carnaval op school heeft? Kan ik hem nog wel schminken? Sta ik nog steeds achter onze namen-keuze? Kan ik het allemaal wel aan straks!

En dan neem ik een paracetamol en zoek ik de meest idiote, slaapverwekkende film van Netflix uit en hoop ik dat ik de nacht doorkom zonder dat ambulancepersoneel mij naar beneden moet takelen. Oh, en ik hoop dat mijn gestoorde gedachtegang na de bevalling weer een beetje op normaal peil komt!

Advertenties

14 thoughts on “Gestoorde gedachten van een zwangere stresskip

  1. Hahaha geweldig! Ik heb echt hardop gegrinnikt om je opmerking over je badpak met pijpjes.
    Ik ben momenteel 26 weken zwanger en ik herken het niet. Misschien komt het nog 😉 Als je zo dicht bij de bevalling bent ga je wel ieder moment denken oh wat als het nu gebeurd..
    Je komt de dagen zo wel door in ieder geval met je drukke volle hoofd.
    Zullen het echt Valentijnsdag baby’s worden?? Ik wacht af! Ben ook erg nieuwsgierig naar jullie namenkeuze.
    Succes nog even!

  2. Haaaaaahahahahaha dit is zooo herkenbaar!!!
    Echt te grappig dit. Ik ben nu 36.6 (van een eenling) en ik ben ook echt alle schaamte voorbij.
    En kan ook janken om alles. Heel veel succes deze laatste dagen!!!

  3. Wat heerlijk geschreven en wat een herkenning
    Ook al is het voor mij mijn 1ste kindje en is mijn buik in vergelijking niets bij die van jou omdat er maar bij mij maar 1 baby inzit😉Ook ik heb al die gedachtes en bedenkingen over vanalles en nog wat.Vandaag 38 weken en het is soms gewoon allemaal zo spannend en de laatste dagen komen daar regelmatig wat tranen bij kijken door de vermoeidheid laat staan hoe jij je soms zal voelen.Maarrrrr…alles komt goed nog heel even volhouden en ondertussen geniet ik elke dag van jou foto’s en verhalen!Succes met de laatste loodjes🍀🍀🍀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s