Bevallingsverhaal: Fos en Moos (deel 2)

Gisteren heb je het eerste deel van mijn bevallingsverhaal kunnen lezen. Ik zal jullie niet lang in spanning houden en deel 2 ook snel met jullie delen!

Ik zie het vruchtwater uit mijn buik gutsen en er verdwijnen een paar handen in mijn buik. Dan hoor ik David zeggen: “daar is hij al!” Door alle handen die bezig zijn in en rond mijn buik, zie ik niet dat Fos wordt geboren.  Ik hoor hem ook niet. Hij is stil. Het stomme is dat ik me daar op dat moment helemaal niet druk om maak. Ik denk nog iets in de richting van .. het arme kind is nét geboren, laat hem even bijkomen! Gelukkig horen we niet heel veel later een heel zacht huiltje. Het blauwe scherm voor mij wordt naar beneden geschoven en ik zie Fos. lizetbeek.nl-27.jpg

 

Hij lag in stuit, en ik zie pas op de foto’s terug hoe hij, aan zijn benen, uit mijn buik wordt gehaald.

Ik krijg Fos heel eventjes te zien en dan wordt hij meteen meegenomen naar een kamertje naast de OK voor verder onderzoek. Terwijl ze daar met hem bezig zijn, gaan ze in de O.K verder met mij. Ik hoor wel iets van “alles gaat goed” en “hij huilt al iets harder” maar verder dan dat weet ik niet hoe het met Fos gaat. Omdat Moos heel hoog in mijn buik ligt, en over dwars, moeten ze flink werken om hem er uit te krijgen. Iemand drukt aan de bovenkant op mijn buik om hem naar beneden te krijgen, dit voel ik een klein beetje maar doet geen pijn. Ik zie een hele hand in mijn buik verdwijnen, wat bizar is om te zien. Even later komt deze hand, gevuld met een bolle baby, weer uit mijn buik. Vier minuten nadat Fos is geboren, wordt Moos op de wereld gezet.

Moos is een klein bol hoopje mens en een van de eerste dingen die ik zie, is zijn hand. Zijn kleine handje dat drie vingertjes mist. Het is niet eng of lelijk of vies. Het is zijn hand, en het is perfect. En dan zie ik zijn hoofdje met zijn prachtige donkere haartjes en ben ik zijn handje al weer vergeten.

lizetbeek.nl-29 (2).jpg

Moos wordt, net als zijn broer, ook meegenomen naar een ander kamertje en David en Lizet gaan met de pasgeboren jongens mee terwijl de artsen met mij nog even verder gaan. De placenta’s moeten er nog uit en het is ook wel handig als ze me nog even dicht maken. Ik zie hoe gaas in mijn buik wordt gestopt en er even later weer wordt uitgehaald, compleet volgezogen met bloed. De arts snijdt hier en daar een vliesje weg. Er komt een placenta te voorschijn die volgens mij nog behoorlijk intact is en een andere wordt er in delen uit gehaald. Ze werken snel en maken ondertussen grapjes en kletsen een beetje met mij. Natuurlijk wil iedereen weten hoe de baby’s heten en ik zeg, voor het eerst ooit, tegen “wild vreemden” de namen van mijn kindjes en dat voelt zo bijzonder. Zo echt.

lizetbeek.nl-28 (2).jpg

Iemand begint al met het tellen van de instrumenten die tijdens de keizersnede zijn gebruikt. Ik hoor haar zeggen “een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen en volgens mij ligt nummer tien daar ergens…”.

Dat is het enige moment dat ik lichtelijk in paniek raak. “Volgens mij?!” Zorg maar dat je dat heel zeker weet voordat iemand mij dicht maak en ik de rest van mijn leven met een scalpel in mijn buik rond loop!”

Gelukkig worden alle instrumenten op tijd gevonden, ben ik binnen een mum van tijd weer dicht genaaid, krijg ik een spuit in mijn benen “geramd” waar ik helemaal niets van voel, word ik weer in een gewoon bed gelegd en dan mag ik van de O.K af.

lizetbeek.nl-43 (2).jpgOndertussen hebben Fos en Moos een beetje opstart problemen. Ze kunnen hun longen, die tijdens de zwangerschap opgevouwen hebben gezeten, niet goed op druk houden. Ze krijgen daarom via een masker een beetje lucht binnen om deze longen uit te vouwen. Ik krijg wel af en toe wat te horen over hoe het met ze gaat, maar ik heb ze na de geboorte nog niet weer gezien. In de O.K. zijn er een paar verpleegkundigen die vinden dat ik de baby’s , voordat ik naar de verkoever ga, nog wel even moet zien. Daarom zetten ze alles op alles om mij, in het grote bed door het kleine kamertje te rijden waar Fos en Moos nog behandeld worden. Hoewel ik bijna niets van de kindjes zie, want over iedere baby staan twee verpleegkundigen gebogen die met blauwe handschoenen aan in de weer zijn om alles goed te laten verlopen. Toch vind ik het geweldig dat ze de moeite hebben genomen om mij met dat grote bed even door het kleine kamertje te rijden om zo toch nog even bij Fos en Moos te kunnen zijn.

lizetbeek.nl-39 (2).jpgDaarna moet ik echt naar de verkoever. Ik voel me goed en wil het liefst nu, nú, naar mijn kindjes maar ze moeten me minstens een half uur in de gaten houden. Gelukkig is iedereen op de verkoever ook super lief voor mij en ik krijg zelfs een ijsje als ik zeg dat ik erge dorst heb en de hele dag nog niets heb gegeten. De verpleegkundigen die met Fos en Moos bezig zijn geweest komen ook nog even buurten om te vertellen hoe het allemaal gaat.

Omdat Fos en Moos nog steeds een beetje moeite hebben met hun ademhaling, is besloten dat ze naar de Neonatologie moeten. Het is niets ernstigs en ik hoef niet bang te zijn maar daar worden ze beter in de gaten gehouden dan op de gewone afdeling. Met Fos gaat het al snel wat beter en hij krijgt zelfs al kleertjes aan voordat hij naar de Neo moet.

lizetbeek.nl-45 (2).jpg

Moos heeft iets meer moeite en wordt, in een afgesloten bedje, naar de Neo gebracht waar David, Lizet en Fos ondertussen ook zijn. Als ik helemaal ben goed gekeurd, mag ik, met bed en al,  ook naar de Neo.

lizetbeek.nl-51 (2).jpg

Als ik de kamer binnen wordt gereden zie ik Lizet in een hoek van de kamer staan met haar camera in haar hand en een dikke glimlach op haar mond. Dan weet ik al dat ik me niet veel zorgen hoef te maken. Als ik naar links kijk, zie ik David zitten met Fos in zijn armen.

lizetbeek.nl-61

En dan komen de tranen. Van opluchting, blijdschap en geluk. Fos wordt bij mij in mijn armen gelegd en ik kijk voor het eerst in zijn grote ogen. Hij kijkt zo wijs de wereld in. Ik heb nog nooit zo’n klein baby’tje met zulke grote ogen gezien, laat staan vast gehouden. En dit baby’tje is gewoon van mij!

lizetbeek.nl-64

Moos ligt dan nog steeds, op zijn buik met alleen in een luier aan en heel veel kabeltjes aan zijn lichaam in een bedje om “op piep” te komen. Hij doet het steeds een beetje beter maar hij maakt nog wel een beetje een piepend geluidje. Hij wordt uit zijn bedje getild en bij mij op mijn blote borst gelegd. Huid op huid.

lizetbeek.nl-74.jpg

Rond kwart over twee, een uur nadat ze geboren zijn, heb ik ze dan eindelijk allebei in mijn armen!

Moos knapt gelukkig heel snel op en ook met Fos blijft het goed gaan. Op de Neo krijgen zij hun eerste  flesje en krijgen wij ook (eindelijk) wat te eten.

Rond vijf uur mogen we al naar de gewone afdeling waar Maureen staat te wachten met Boaz en Midas. Dit is een moment waar ik de hele zwangerschap enorm naar heb uitgekeken.

 

 

lizetbeek.nl-78.jpg

lizetbeek.nl-76.jpg

Midas komt halverwege de gang al naar mijn toegerend en vraagt geschrokken waar mijn dikke buik is. Als ik hem zeg dat de buik weg is omdat de baby’s er nu uit zijn, beginnen zijn ogen te glinsteren. “Dan kun je nu weer op de grond met mij spelen hé?!”

lizetbeek.nl-90-2.jpg

In de armen van David worden Fos en Moos door hun grote broers uitgebreid bewonderd. Mijn vijf mannen bij elkaar. Beter gaat het niet worden!

lizetbeek.nl-93.jpg

lizetbeek.nl-97.jpg

En dan blijkt dat er wijn is! 37 weken lang heb ik gesnakt naar een slokje wijn en David is zo slim geweest om een flesje te regelen voor mij! De wijn smaakt nergens naar en na één slokje zetten we het glas weer weg, maar dat mag de pret niet drukken. Vier gezonde kinderen is het enige dat nu nog telt.

Alle foto’s in deze blog zijn gemaakt door de geweldige Lizet Beek! Ik ben zo blij dat zij bij de geboorte aanwezig is geweest. Niet alleen omdat het super gezellig was, maar ook omdat zij dit bijzondere moment, en ook de momenten dat ik niet bij de kindjes kon zijn, prachtig heeft weten vast te leggen! 

 

Natuurlijk wil ik ook al het personeel van MST Enschede bedanken. Jullie zijn zo lief geweest voor mij en al mijn mannen! Ik heb nog nooit zo’n gezellige bevalling meegemaakt! Dank dank dank jullie wel! Door jullie zou ik bijna voor een vijfde gaan! Bijna! 


21 reacties op ‘Bevallingsverhaal: Fos en Moos (deel 2)

  1. Manoman zeg… janken gewoon… die foto’s en de andere beelden in mijn hoofd (beelddenker hè) zorgen ervoor dat ik hier nu gewoon lig te janken. Zucht…Fijn dat het allemaal goed gaat. Mooi, bijzonder en zo rijk!!!

  2. Prachtig! Niet enkel de foto’s maar de hele ervaring. Ik wens het iedereen toe. Bij mij was het jammer genoeg een tikje anders. Geniet van je wolfpack (en van de wijntjes)!

  3. Zo fijn dat je het zo mooi en gedetailleerd vertelt! Leuk om te kezen hoe het voor jou was, maar voor mij ook zo een goede aanvulling op de techische verhalen die ik in de boeken lees over het op de wereld zetten van een tweeling. Ik zou liefst gewoon kunnen bevallen, maar als dat niet kan, kijk ik er door jouw verhaal wat minder angstig tegen op. 😘

    1. Haha , ja. Ik maak 1 ledikant twee keer op. Dus een dekentje aan het hoofdeinde en een dekentje aan het voeteneinde. En zo liggen ze met de hoofdjes naast elkaar. Snap je? Zal binnenkort wel even blogje schrijven over dit soort zaken met foto’s erbij ☺️☺️

      1. Wij wilden ook eigenlijk dat ze oo onze kamer zouden slapen, in 1 bedje (cosleeper past niet bij ons) maar bij ons boven is het te koud 😞 eerste week beneden in de bakken van de kinderwagen geslapen (klein, knus en warmer) maar nu op hun eigen kamertje in 1 bed. Merk wel dat ze rustiger zijn als ze bij elkaar kunnen liggen!

  4. Prachtig omschreven, fantastische foto`s! heb zelfs een klein traantje weg moeten pinken.
    Veel liefde, geluk, gezondheid en plezier gewenst met je man, ventjes en kereltjes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s