No More New Born Mom

lizetbeek.nl-fos&moos-1-3.jpgDeze foto, die naar mijn gevoel gisteren is genomen, is alweer ruim 10 weken geleden gemaakt. Mijn baby’s.  Ze zijn vandaag al 11 weken oud! Ze zijn geen new born meer. Ze zijn niet meer “nog maar nét geboren”. Ze zijn niet meer brand new. Ze zijn al oude baby’s. Nu al!

Fos en Moos zijn vandaag elf weken. Over een week zijn ze twaalf weken en ik vind dan dus eigenlijk dat dan in maanden moet gaan tellen. Drie maanden. Drie! En daarna is het “ruim drie maanden” en daarna komt “drie-en-een-halve maand” en daarna komt “bijna vier maanden”. Bijna vier maanden! Mijn mini’s zijn een seconde verwijderd van de titel “vier maanden oude baby”.  Belachelijk vind ik dat dus.

DSC_1325 (2).JPG

Maar eigenlijk is het ook wel gewoon waar. En ook goed te zien! Ze gaan als een dolle, die twee mini’s van mij. Zo heel mini zijn ze ook niet meer! Bij het weeguurtje op het consultatiebureau blijkt dat Fos ondertussen al 4720 gram en ruim 56 centimeter is. Moos spant de kroon met zijn 5980 gram en ruim 61 centimeter! Ik kleedde Moos laatst voor nood (want geen anderen kleertjes bij de hand) in een boxpakje maat 68 en dat past gewoon al bijna! (zal wel klein vallen, dat pakje.. maar toch.. 68!) En ook Fos, die zolang in maatje 50 heeft gezwommen knapt al uit maat 56 en rockt maat 62. Met weemoed heb ik al de eerste new born kleertjes opgeruimd. Dat doet mijn nog steeds hormonale moederhart toch wel een heel klein beetje pijn.

DSC_1151Ze worden natuurlijk niet alleen maar groter, ook steeds sterker, steeds actiever. En dat is wel weer heel erg leuk! Ze lachen als ik ze ’s morgens uit hun bedje haal en in een hoog gek stemmetje tegen ze praat. Ze lachen ook als Boaz en Midas boven de box gaan hangen en gekke bekken naar ze trekken. Ze houden kleine speeltjes al eventjes vast. Steken hun eigen duim heel bewust in hun mond (Fos vindt die duim dus iedere keer weer tegenvallen. Hilarisch om dat te zien) en toen ik afgelopen week een geïmproviseerde box spanner met een paar rammelaars maakte, speelden Fos en Moos hier echt heel blij mee!

DSC_1303 (2).JPGZe worden leuker, makkelijker ook, iedere dag. Ik leer ze iedere dag een beetje beter kennen. Weet wanneer ze huilen van de honger of wanneer ze huilen omdat ze gewoon een beetje liefde en aandacht verlangen. Ze slapen steeds langer door, wat vooral voor de nachtrust erg fijn is en zijn overdag juist veel vaker wakker wat natuurlijk wel zo gezellig is! En soms lachen ze. Van hele kleine scheve glimlachjes tot mega schaterlachen. En als ze lachen, dan smelt ik! Want woooow.. kijk dan!

 

DSC_1278 (2).JPGIk vind het vreselijk dat het allemaal zo snel gaat. Ik probeer ook iedere dag echt bewust te genieten van dit moment. Van het hier, van het nu. Want dit komt nooit meer terug.

Maar toch kijk ik stiekem wel uit naar straks, wanneer ze kunnen omrollen, tijgeren, zitten, lopen, praten, zelf eten, motor rijden…. nee, nog maar even niet!


8 reacties op ‘No More New Born Mom

    1. en als ze er zijn, kun je je amper voorstellen ze er ooit niet hebben kunnen zijn! (ik had het trouwens wel erg fijn gevonden als de zwangerschap net zo “snel” was gegaan als dat het nu gaat!)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s