Midas en het Buikvirus #2

Gisteren heb je deel 1 van dit buikvirusavontuur kunnen lezen. Hier volgt deel 2!

Ik blijf dus thuis, terwijl David met Midas naar de huisartsenpost in Hengelo rijdt, en ik maak een grote pan soep. Want, als je ziek bent, moet je soep eten. En daarbij, bezig blijven is goed. Maar de soep is nog niet klaar, of David belt. Hij moet meteen met Midas door naar Almelo waar een kinderarts hem wil zien. Mijn soep alleen gaat hem niet redden, en mijn hart breekt in duizend stukjes..

David belooft mij weer te bellen zodra hij meer informatie heeft en we hangen op. Ik bel mijn moeder om haar op de hoogte te houden van de situatie en zij stelt voor om langs te komen zodat zij op de baby’s en Boaz kan passen en ik ook naar het ziekenhuis kan gaan. Top plan.

Ik pak snel een paar spulletjes in de tas. Extra kleertjes voor Midas.  Iets te eten en te drinken want ik weet hoe lang je soms moet wachten in een ziekenhuis. Opladers voor de telefoons van David en mijzelf. Extra kleren, tandenborstel en tandpasta voor mij, want ik voorzie een nachtje doorhalen bij Midas op het ZGT. Terwijl ik mezelf bezig houdt, belt David weer.

36121306_10211521244573831_8716492537885360128_n (2).jpgMidas heeft te snel, te veel vocht verloren. Zijn lijfje kan niet meer goed functioneren en het allerbelangrijkste nu is dat het vocht in zijn lijfje weer wordt aangevuld. Dit kunnen ze het beste doen met ORS.  Een mengsel van zouten en druivensuiker opgelost in water. Bijna altijd wordt dit bij kleine kindjes door middel van een sonde gegeven. David weet dat Midas een vechtertje en is vraagt of ze het eerst willen proberen door hem de ORS gewoon uit een bekertje met een rietje te laten drinken. Dit mag hij proberen, maar als dit niet gaat, zullen ze toch overstappen op een sonde.

Een sonde is geen feestje. Niet voor een volwassen persoon, maar helemaal niet voor een klein kind dat zich al niet lekker voelt en niet precies begrijpt hoe belangrijk het is om de ORS binnen te krijgen. Godzijdank is Midas een kleine held en drinkt hij, slokje voor slokje, het ORS gewoon uit een bekertje. Rond half vijf is mijn moeder bij ons thuis en ga ik richting Almelo.

Ik rijd nét de snelweg op als ik een melding krijg dat er iets mis is met de accu en dat ik een “safety stop” moet maken. Het rode lampje in de vorm van een accu op mijn dashboard belooft niet veel goeds. Fuck dat lampje! Ik moet naar mijn kind! Met zweet in mijn bilnaad en mijn hart in mijn keel rijd ik verder! Onderweg probeer ik te verzinnen wat er gebeurd als de accu het begeeft en technisch noob die ik ben kan ik niets verzinnen. Een auto rijdt toch op benzine?! Ik rijd dus door, rijd de snelweg af, rijd Almelo binnen, zie het ziekenhuis, rijd de parkeerplaats op, door de slagbomen en dan, doet de auto helemaal niets meer. Ik kan niet meer sturen en laat de auto uitrollen, perfect in een parkeervak. Kapotte auto, lekker belangrijk. Ik ben bij het ziekenhuis!

36031361_10211521243893814_1493455571582451712_n (2).jpgMidas ziet er al veel beter uit dan de laatste keer dat ik hem zag. Hij heeft nog steeds een grauw koppie en ingevallen oogjes maar hij is blij mij te zien en probeert zelfs een beetje te lachen. Hij moet ongeveer een liter ORS binnen krijgen en daarvan heeft hij al ruim de helft op als ik bij hem in bed kruip. David blijft nog even hangen en samen knuffelen we met ons zieke kind. Rond half zeven gaat David naar huis om mijn moeder af te lossen en blijven Midas en ik achter. Midas is verdrietig, hij wil zo graag mee naar huis. Huilend valt hij in mijn armen in slaap.

Een uurtje later wordt hij wakker, hij drinkt weer een beetje, kijkt een filmpje en is veel minder verdrietig. Gelukkig! Hij kan weer kletsen en legt mij uit waarom het een goed idee is dat wij ook zo’n “takel met een televisietje” boven zijn bed moeten maken. Slimmerd! Het doet goed dat hij weer praatjes maakt!

Er wordt een bed naast het bed van Midas voor mij klaar gemaakt zodat ik ook een paar uurtjes kan slapen. Rond elf uur krijgen we nog een kleine check en ook rond twee uur komt er een verpleegkundige ons wakker maken zodat Midas nog een beetje kan drinken. Zonder mokken slaat hij weer 100 mililiter ORS achter over en daarna vallen we weer in slaap.

36176407_10211521243773811_2434896563026264064_n (2).jpgOm half zeven is Midas wakker, en daardoor ik ook. Hij is vrolijk, alert, lief, grappig en vindt mijn plan om even samen te gaan douchen het beste plan ooit! Niet veel later staat hij te zingen onder de douche en moet hij ook plassen! Een goed teken, want dat betekend dat zijn lichaam voldoende vocht heeft opgenomen om ook weer iets te kunnen laten lopen! Hij mag een broodje eten en krijgt een beker melk die na al die vieze ORS heerlijk smaakt. Niet veel later komt de kinderarts ons vertellen dat Midas naar huis mag! Hij krijgt een paar zakjes ORS mee (just in case) en een dapperheidsdiploma die hij, naar mijn mening, dubbel en dwars verdient heeft!

Om elf uur is David er weer om ons op te halen. Hij heeft een vriend meegenomen en samen gaan zij “mijn” auto proberen te maken terwijl ik samen met Midas met de andere auto weer naar huis rijd.

24 Uur nadat Midas van vrolijk naar echt heel erg ziek ging, is hij weer bijna helemaal opgeknapt. Hij wil zelfs weer pizza eten, en chips, en broodjes met hagelslag en natuurlijk eten we ’s avonds een stukje taart. Want dat hij zo snel weer beter is geworden, is wel een feestje waard!

DSC_0349.jpgWij zijn super dankbaar dat de telefoniste van de huisartsenpost ons zo goed te woord heeft gestaan en ons meteen heeft naar de hap heeft laten komen. Dat de artsen bij de huisartsenpost in Hengelo Midas niet eerst heel lang in de wachtkamer hebben laten wachten, direct de ernst van de situatie inzagen en ons door hebben gestuurd naar de kinderarts in Almelo. En we zijn enorm dankbaar dat we in Almelo zo goed zijn opgevangen. Dat ik bij Midas mocht blijven slapen en dat ze ons daar lekker in de wakker hebben gelegd waardoor het toch een beetje leek op een mini vakantie voor Midas en mijzelf! (al ben ik wel tien jaar ouder geworden dit weekend… pfff)

Mijn auto staat ondertussen bij de garage, en we hopen dat hij net zo snel weer opknapt als Midas!

 

 


3 reacties op ‘Midas en het Buikvirus #2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s