Phoebe en de dierenarts

Phoebe heeft een bult. Op haar buik. Die bult, die begon als een bultje, zat er al een tijdje. Maar de bult werd dikker en dikker en uiteindelijk heb ik toch maar de dierenarts gebeld.

DSC_0002.jpgPhoebe is al ruim vijf jaar bij ons. En hoewel het vogeltje veel minder een deel van de familie is als bijvoorbeeld Norris, hoort ze er wel een beetje bij. Toen ik bijna een jaar geleden zag dat ze een bultje op haar buik had, ben ik op onderzoek uit gegaan. Het zou waarschijnlijk gaan om een vetbult die ze heeft gekregen door te eenzijdig eten. Alleen zaadjes is te vet voor een vogel. Ze heeft ook groente en fruit nodig. Ik kocht ander voer met meer fruit en groente, speciale snoepstokjes met fruit en duwde af en toe een schijfje appel of een plakje komkommer in haar kooi.

Phoebe is een eigenwijs klein vogeltje en zij blieft geen fruit en groente. Alsof je met een kleuter te maken hebt. Alleen een vogeltje zet je niet snel op de gang als ze haar bordje niet leeg eet. En ik kan haar ook moeilijk en stuk brocoli in haar snavel duwen. En dus lieten we het er een beetje bij.

Tot Phoebe een paar weken geleden probeerde rond te vliegen (haar kooi staat altijd open) en ze halverwege haar vlucht een noodlanding moest maken. Ik pakte haar op en zag tot mijn schrik dat de bult wel heel erg was gegroeid! Ik schrok er toch wel een beetje van.

Nou ben ik allesbehalve een koele kikker of een harteloze heks. Maar om nou met een vogeltje naar de dierenarts te gaan om in een medische molen te komen om het beestje op te lappen, ik heb er zo mijn bedenkingen bij. Het gaat om zo’n klein beestje dat de narcose vaak al te veel van het goede is, laat staan een punctie of een daadwerkelijke operatie. Waar we voor Norris behoorlijk ver zouden gaan, zag ik dat bij een teer vogeltje niet zo zitten. We hebben heel (héél) even overwogen om haar zelf uit haar lijden te verlossen, maar dat kon ik niet over mijn hart verkrijgen. En dus maakte ik een afspraak bij de dierenarts.

Je kunt een vogeltje in een klein doosje meenemen naar de dierenarts. Maar omdat ik vermoedde dat dit wel eens haar laatste ritje zou zijn, wilde ik haar niet in een doosje proppen. Hoewel ik aan de ene kant heel nuchter ben en besef dat het om een klein vogeltje gaat waar niet heel veel aan te doen is, vond ik het tegelijk zo enorm verdrietig dat ik met brandende ogen in de wachtkamer van dierenarts Coen plaats nam.

DSC_0030.jpgHoewel ik veel te vroeg was, hoefde ik gelukkig niet lang te wachten. Phoebe werd volledig onderzocht maar we kwamen al snel tot de zelfde conclusie. Er zit een bult, en dat zou heel goed van het te vette eten kunnen zijn, maar het zou ook iets anders kunnen zijn. Verder onderzoek is zeker mogelijk, maar moet je dat wel willen voor zo’n klein beestje? Alleen het onderzoek kan al fataal zijn. Ze poept goed, ze fluit goed, ze is nog erg actief en op een beetje overgewicht na ziet ze er verder okay uit. Ander voer proberen is de minst heftige maatregel om te proberen of ze er nog boven op komt. Lukt het niet, en wordt de bult groter, dan is een spuitje wellicht de enige humane oplossing.

Gerelateerde afbeeldingOmdat ik zelf een spuitje ook als optie had laten vallen, was ik bang dat de dierenarts mij een harteloze trut zou vinden. Het was echt een verademing om te horen dat de dierenarts zelf ook wel in zag dat een vogeltje behandelen anders gaat en een andere afweging vraagt dan van bijvoorbeeld een hond. Heel erg fijn ook dat ze me niet de ene dure behandeling na de andere probeerde aan te smeren. Want ik weet uit ervaring dat je ook dierenartsen hebt die dat wel doen. Smeerseltje hier, pilletje daar, oortjes schoonmaken, kontje kussen en lekker alles in rekening brengen. Ik ging echt met een heel fijn gevoel de praktijk weer uit!

En dus nam ik Phoebe weer mee naar huis! Ik reed direct langs de dierenwinkel op zoek naar het beste voer (eigenlijk moet ik pellets halen, maar deze zijn alleen online te bestellen en de kans dat een vogeltje op latere leeftijd nog pellets leert eten, is erg klein!) Ik nam ook een badje voor haar mee en een klein voerbakje. Zo kan ik het voer beter voor haar doseren en eet ze in ieder geval niet te veel.

Met dit andere, en minder voer en heel veel liefde hoop ik dat ze er weer een beetje boven op komt of dat het in ieder geval niet erger wordt! Want ondanks dat het máár een vogeltje is, wil ik haar nog niet missen!


3 reacties op ‘Phoebe en de dierenarts

  1. Ok.. op insta zei ik alle dieren zijn gelijk, maar ik snap wel dat je met n vogel niet zo snel een medische molen ingaat. Ik heb geen idee hoe oud vogels worden, maar 5 klinkt als een behoorlijke leeftijd? Al wordt een papegaai 100 🤔
    Maar hopelijk gaat ze nog een tijdje mee!

    1. Volgens mij is leeftijd tussen 8 en 10 normaal… en dat gun ik haar van harte! maar ja, als narcose voor punctie al fataal kan zijn.. neem je dan dat (dure) risico? 🤔 hopen op het beste ☺️☺️😘

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s